Wednesday, July 15, 2009

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕အေတြးေလးပါ

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ သူေျပာျပတဲ့ သူတုိ႔အေဆာင္က ရယ္စရာအေၾကာင္းေလးတခုကုိ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္

သူက ေက်ာင္းတက္ေနတုန္း အိမ္မွာ မေနခ်င္လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုပီး အေဆာင္မွာ ေနၾကတယ္ သူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္း ၄ ေယာက္စုပီး ငွားေနတဲ့အေဆာင္မွာ သရက္ပင္ႀကီးတပင္ရွိတယ္ ရင္ကဲြသရက္ပင္ေပါ့။ သူတုိ႔ဆီမွာ ပုိက္ဆံျပတ္တဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္က ပုိက္ဆံမပုိ႔တဲ့အခ်ိန္ေတြဆုိ သူငယ္ခ်င္းေတြစုပီး ထမင္းထုပ္ဝယ္ အေၾကာ္ေလးနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ ရရာနဲ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စားၾကတယ္

တကယ္လုိ႔မွ မရွိေတာ့ဘူးဆုိရင္ေတာ့ ေပါင္ႏွံေပါ့ ေခ်းငွားေပါ့ အဲ့တာမွ အဆင္မေျပေတာ့ရင္ေတာ့ အဲ့သရက္ပင္က သရက္သီးအစိမ္းႀကီးေတြကုိ ဒီအတုိင္း စားၾကတယ္ေလ .ခ်ဥ္ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ေပါ့။

အဲ့ဒီမွာ နာဂစ္လဲတုိက္ေရာ သူတုိ႔ရဲ႕ သရက္ပင္ႀကီး လဲသြားေတာ့ သူတုိ႔ အခု ငုိေနရတယ္လုိ႔ သူက လွမ္းေျပာျပတယ္ အမွန္ေတာ့ သူက ရယ္စရာလုိ ေျပာတာပါ. သူေျပာတဲ့အခ်ိန္မွာ ခနေတာ့ ရယ္လုိက္မိတယ္ ေနာက္မွ ေတာ္ေတာ့ကုိ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိတယ္။

သူ႔ကုိေျပာတယ္ အိမ္ကုိျပန္ဖုိ႔ ဒါေပမဲ့ သူေျပာတယ္ အိမ္ကုိသာ ျပန္သြားရင္ သူလုပ္ခ်င္တာေတြကုိ ဘာကုိမွ လူႀကီးေတြက လုပ္ခြင့္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့ေလ၊ သူေပေပေတေတ ေလလြင့္ေနခ်င္တယ္လုိ႔ သူ႕အိမ္က စြပ္စဲြေပမဲ့ သူ႔ဘဝေလးမွာပဲ သူေနခ်င္တယ္ သူတုိ႔ဘဝေလးထဲမွာ ေနရတာကုိပဲ သူတုိ႔ေပ်ာ္ေနၾကတယ္တဲ့. သူတုိ႔မွာ ႀကီးက်ယ္တဲ့ အနာဂတ္ေတြ မရွိေပမဲ့ သူတုိ႔လုပ္ခ်င္တာေလးေတြ သူတုိ႔ လုပ္ေနရတာကိုက သူတုိ႔ရဲ႕ဘဝတဲ့

ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔က မတရားတာကုိေတာ့ မတရားဘူး မေက်နပ္တာကုိေတာ့ မေက်နပ္ဘူးလုိ႔ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ေျပာဝံ့ၾကတယ္. သူတို႔ဆီမွာ ႏုိင္ငံနဲ႔ခ်ီတဲ့ အေတြးေတြ လူ႕အခြင့္အေရးတုိ႔ ဒီမုိကေရစီတုိ႔လုိ စကားလုံးႀကီးႀကီးေတြကုိ ေရရြတ္ဖုိ႔ေတာ့ အေတြးေတြ မရွိၾကဘူး.

ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ စက္တင္ဘာအေရးအခင္းမွာ ပါဝင္ၾကတယ္ ေနာက္ ေသနတ္နဲ႔ပစ္ေတာ့ ေခြးေျပးေျပးၾကတယ္ ဘုန္းႀကီးေတြ အရုိက္ခံရေတာ့ အသည္းခုိက္ေအာင္ နာၾကတယ္ ေနာက္ေတာ့ လူေတြၿငိမ္သြားၾကသလုိပဲ သူတုိ႔လဲ ၿငိမ္ပီး သူတုိ႔ရဲ႕ လက္ရွိဘဝေတြဆီကုိ ျပန္ေရာက္သြားၾကတယ္

သူတုိ႔ကုိ မင္းတုိ႔မ်ဳိးဆက္အတြက္ မင္းတုိ႔မွာ တာဝန္ရွိတယ္ ဒါမွမဟုတ္ မင္းတုိ႔ မတရားတာကုိ သိရင္ မတရားတာကုိ မတရားမွန္း လူေတြသိေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ မင္းတုိ႔မွာ တာဝန္ရွိတယ္လုိ႔ သူတုိ႔ကုိ သြားေျပာရင္ အဲ့တာကုိ သူတုိ႔က လက္ခံေကာင္း လက္ခံၾကမယ္ မင္းတုိ႔ ဒါေတြကုိ ဘာလုိ႔ မသိရသလဲလုိ႔ အျပစ္တင္ရင္ေတာ့ သူတုိ႔မွာ အေျဖမရွိဘူး.

ဘာလုိ႔ဆုိေတာ့ ဒါေတြကုိ သိရေအာင္ ဘယ္သူကမွ လမ္းညႊန္မျပသ သလုိ ဒါေတြ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရသလဲ ဆုိတဲ့ အေတြးမွာလဲ သူတုိ႔ ရွည္ရွည္ေဝးေဝး မစဥ္းစားခ်င္ၾကဘူး လူႀကီးေတြ မေကာင္းဘူး ဒါပဲ

ရယ္ေတာ့ ရယ္စရာပဲ ။ လူႀကီးေတြက လူငယ္ေတြကုိ နားမလည္ေပးႏုိင္သလုိ လူငယ္ေတြကလဲ လူႀကီးေတြရဲ႕ ေရွးရုိးစဲြဦးေဆာင္မႈေအာက္မွာ မေနခ်င္ၾကေတာ့ဘူး သူတုိ႔က သူတုိ႔ လက္ေတြ႕လုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြကုိပဲ တန္ဖုိးထားၾကတယ္ ဟုိအရင္ သမိုင္းေတြ ေနာက္ေၾကာင္း ေတြကုိ သူတုိ႔ စိတ္မဝင္စားၾကေတာ့ဘူး

အခုလက္ရွိ ဘာလုပ္ခြင့္ရွိသလဲ ဘာလုပ္ႏုိင္သလဲ ဒါပဲ သူတုိ႔က အေႏွာင္အဖဲြ႕ေတြ အသင္းအဖဲြ႕ေတြကုိလဲ မယုံၾကည္ၾကျပန္ဘူးေလ

လူငယ္ေတြဟာ ႏုိက္ကလပ္ေတြ ဘားေတြမွာ ေရာက္ေနၾကတာ သူတုိ႔ရဲ႕ဘဝေတြကုိ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာထားေနၾကတာဟာ တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔လုပ္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ ဘယ္လုိအရာေတြမွ သူတုိ႔အတြက္ မရွိၾကဘူး လုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ အေတြးမ်ဳိးလဲ သူတုိ႔မွာ ရွိကုိ မရွိၾကတာ မလုပ္တာ မဟုတ္ဘူး လုပ္ရမွန္းကုိ မသိတဲ့ လူငယ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိၾကတယ္ ။

တကၠသုိလ္ဆုိတာကလဲ တကယ္ေတာ့ လူငယ္ေတြကုိစုပီး ပုိက္ဆံျဖဳန္းဖုိ႔ ဖဲရုိက္ဖုိ႔ အရက္ေသာက္တတ္ေအာင္လုပ္ေပးဖုိ႔ လူစုေပးတဲ့ေနရာေလာက္ပဲ ျဖစ္ေနပီ။ အဆင့္ျမင့္ပညာေရးတဲ့ တျဖည္းျဖည္း အဆင့္နိမ့္သထက္ နိမ့္လာတယ္ ။

သင္တန္းတခုမွာ ဆရာတေယာက္က ေမးဖူးတယ္ ကုိ႔ဘဝရဲ႕ရည္မွန္းခ်က္က ဘာလဲတဲ့ What is your Ambition? ေပါ့၊

အေျဖကုိ ခ်က္ခ်င္းေပးဖုိ႔ ပါးစပ္က မဟႏုိင္ဘူး။

ဒါဟာ လူငယ္ ေတြရဲ႕ လက္ေတြ႕ဘဝပဲ၊ ဘာျဖစ္ခ်င္သလဲဆုိတဲ့ အေမးကုိေတာင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေျဖဖုိ႔ စိတ္ကူးကုိ မရွိၾကဘူး၊

ဒီေမးခြန္းကုိ ခန ခန အေမးခံခဲ့ရေပမဲ့ ေတြးမိတဲ့ အေတြးကေတာ့ ဘဲြ႕တခုရရင္ ပီးေရာေပါ့၊

ေဟာ ဘဲြ႕တခုရပီးရင္ေရာ?

အလုပ္တခုခုေတာ့ ရွာရမွာေပါ့ ဒီအတုိင္း ထုိင္ေနလုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး စသျဖင့္ အေတြးဟာ ရုိးရွင္းလြန္းတယ္

ဒါဟာ ဘယ္သူ႕ကုိ အျပစ္တင္ရမလဲ။

လူေတြက တစုံတခုကုိ ေစာင့္ဆုိင္းေနၾကတာခ်င္း တူၾကတယ္ စိတ္ကူးေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ အေတြးအေခၚေတြသာ ျခားခ်င္ျခားနားၾကမယ္ တူညီတာ တခုကေတာ့ တခုခုကုိ ေစာင့္ေနၾကတယ္ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အရာေပါ့

ေနာက္ပီး သူတုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနတဲ့ အရာဟာ တေန႔ေတာ့ ေရာက္လာလိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္လဲ အျပည့္ရွိၾကပါတယ္

လူငယ္ေတြရဲ႕ လက္ရွိဘဝကုိ ထင္ဟပ္ေစႏုိင္တဲ့ သူတုိ႔ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ အနာဂတ္ေတြအေၾကာင္းကုိ ေပၚလြင္ေအာင္ ေျပာျပခ်င္ေပမဲ့ မျပည့္စုံပါဘူး ။

တကယ္ေတာ့ အေျပာပဲရွိပီး လက္ေတြ႕ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမွာ လက္ရွိ လူငယ္ေတြရဲ႕ ဘဝမွာ ဘာေတြကုိ ဆုံးရႈံးေနရပီး ဘာေတြကုိ လက္မခံခ်င္ဘဲ လက္ခံေနရတဲ့ အေၾကာင္းေတြကုိ စုံေစ့ေအာင္ေတာ့ ေျပာျပခ်င္မိပါတယ္။

3 comments:

  1. လူငယ္တစ္ေယာက္ ရဲ႕ အေတြးေတြကို ထင္ဟပ္ထားတာ ပီျပင္ပါတယ္။
    ေကာင္း၏။
    ခင္မင္လွ်က္

    ReplyDelete
  2. က်ေနာ္လဲ မတရားမႉကို ရပ္မၾကည့္တပ္လို႕
    ပညာေရး ကို သူတို႕႐ိုက္ခ်ိဳးခဲ့တယ္

    ေက်ာင္းသား ကို သူပုန္ လို႕ သတ္မွတ္ထားတယ္ဗ်ာ

    ReplyDelete
  3. `တကယ္ေတာ့ အေျပာပဲရွိပီး လက္ေတြ႕ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမွာ.........
    လူငယ္ေတြရဲ႕ ဘဝမွာ ဘာေတြကုိ ဆုံးရႈံးေနရပီး ဘာေတြကုိ လက္မခံခ်င္ဘဲ လက္ခံေနရတဲ့ အေၾကာင္းေတြ.... ´

    ဟုတ္တယ္.. တခုကိုလိုခ်င္လို႔ ၂ ခုေလာက္စြန္႔ပစ္လုိက္ရတဲ့ ဘ၀ေတြကိုမုန္းတယ္..

    ReplyDelete