ႏွစ္ေဟာင္းက သူ႕အခ်ိန္က် ထြက္ခြာသြားတဲ့အခါ
ႏွစ္သစ္က အစားထုိးဝင္ေရာက္လာတယ္
လေတြရယ္ .. ရက္ေတြနဲ႔ နာရီေတြရယ္
ဒီလုိနဲ႔ တိတ္တဆိတ္ထြက္ခြာသြားၾကမွာပဲ
ေႏြ မုိး ေဆာင္းတဲ့
ရာသီေတြေျပာင္းလဲသြားတုိင္း
မယုိင္လဲသြားတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္ေတြၾကား
မရပ္ေသးတဲ့ ႏွလုံးခုန္သံေတြ ရွင္သန္ေနတုန္းပဲ
ဘဝေတြတဲ့
နယ္ျခားမ်ဥ္းရဲ႕ တစ္ဖက္ကမ္းမွာ ရွိသလား
မတူညီတဲ့ ဘာသာစကားေတြၾကားမွာရွိသလား
ဘယ္အရာမွ မယုံရဲဘူး.
ေသြးက ေရထက္ပ်စ္သတဲ့
က်မတုိ႔ ေသြးလုိခ်စ္ခဲ့ၾကသလား
ေရလုိ ခ်စ္ခဲ့ၾကတာလား
ျပန္ေတြးၾကည့္တုိင္း မက်ိန္းေသဘူး
ဒီဇာတ္လမ္းမွာေတာ့
ဒီအခန္းပီးရင္ ဒီလမ္းကုိေရြးရမွာပဲ
သြားႏွင့္ေတာ့ ၂၀၁၀
လုိက္လာခဲ့မယ္ မေဝးေတာ့မယ့္ ၂၀၁၂ ဆီ
ျပည့္စုံ
(၁-၄-၂၀၁၁၊ ၁၀း၅၃ pm)
Showing posts with label ကဗ်ာ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္. Show all posts
Tuesday, January 4, 2011
Wednesday, February 10, 2010
ကံပစ္ခ်တဲ့ ဘ၀ေတြ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ေရးေၾကာင္းေတြက
ဘဝကုိ ဒုံးခံပီး ရင္ဆုိင္မယ့္ သတၱိအျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အရင္းခံကလဲ ရုိးသားၾကတယ္
သူတုိ႔မွာ ဆန္းျပားတဲ့ အေတြးေတြလဲ သိပ္မရွိဘူး
သူတုိ႔မွာ ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းေတြကလဲ ေရြးစရာ သိပ္မမ်ားဘူး
သူတုိ႔ရဲ႕လုိဘေတြကလဲ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ ျပည့္စုံဖုိ႔ပဲ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြမွာ အားမာန္ေတာ့ အျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔က အရာရာကုိ ကံကုိပဲ ပုံခ်
ငတ္ရတာကုိက ေရွးကံမေကာင္းခဲ့လုိ႔တဲ့
သြားမရွိေတာ့တဲ့ အဘြားအုိက ခြက္ကေလးတလုံး လက္ဆဲြပီး ေျပာရွာတယ္
"ဘယ္သူ႔ကုိမ်ား အျပစ္တင္ရမလဲကြယ္
ဘဝေတြကုိက ဆုိးလြန္းပါတယ္
ရင္ထဲက မခ်ိတာေတြအတြက္
သူတပါးကုိေတာင္ အျပစ္မတင္ရက္ရွာဘူး"
သူတုိ႔ရဲ႕ အနာဂတ္အိပ္မက္မွာ
ဇိမ္ခံစည္းစိမ္ေတြ မပါဝင္ဘူး
ကုိယ့္မိသားစု ကုိယ့္တဲကေလးနဲ႔
မိသားစုေတြ ထမင္းဝုိင္း
အပုိအသိုင္းအဝုိင္း မပါေတာင္
ထမင္းၾကမ္းခဲကေလးကုိ ပဲကေလး ဆီဆမ္းစားရတာကုိက
ေလာကနိဗၺာန္တဲ့ေလ
သူတုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဝတၱရားေတြကလဲ
အစဥ္အလာအတိုင္းပဲ လႈပ္ရွားၾကတယ္
သူတုိ႔က ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က လူ႕အခြင့္အေရး ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က သူတုိ႔ရပုိင္ခြင့္ကုိေတာင္ ဘယ္သူဆီက ေတာင္းရမွန္း မသိၾကဘူး….
ျပည့္စုံ (၂-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၃၅ am)
(နာဂစ္ႏွစ္ပတ္လည္အတြက္ ေရးစပ္ထားတဲ့ တင္ပီးသား ပုိ႔စ္အေဟာင္းေလးပါ.. လႈိင္သာယာစက္မႈဇုန္က လစာေငြတစ္ေသာင္းက်ပ္ေလးတုိးေပးဖုိ႔အေရး လက္နက္ကုိင္လူသတ္သမားေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ လည္စင္းေပးေနရရွာတဲ့ တုိက္ပဲြဝင္ ရဲေမေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့မ်က္လုံးေတြအတြက္ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ျပန္တင္လုိက္တာပါရွင္..)
ဘဝကုိ ဒုံးခံပီး ရင္ဆုိင္မယ့္ သတၱိအျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အရင္းခံကလဲ ရုိးသားၾကတယ္
သူတုိ႔မွာ ဆန္းျပားတဲ့ အေတြးေတြလဲ သိပ္မရွိဘူး
သူတုိ႔မွာ ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းေတြကလဲ ေရြးစရာ သိပ္မမ်ားဘူး
သူတုိ႔ရဲ႕လုိဘေတြကလဲ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ ျပည့္စုံဖုိ႔ပဲ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြမွာ အားမာန္ေတာ့ အျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔က အရာရာကုိ ကံကုိပဲ ပုံခ်
ငတ္ရတာကုိက ေရွးကံမေကာင္းခဲ့လုိ႔တဲ့
သြားမရွိေတာ့တဲ့ အဘြားအုိက ခြက္ကေလးတလုံး လက္ဆဲြပီး ေျပာရွာတယ္
"ဘယ္သူ႔ကုိမ်ား အျပစ္တင္ရမလဲကြယ္
ဘဝေတြကုိက ဆုိးလြန္းပါတယ္
ရင္ထဲက မခ်ိတာေတြအတြက္
သူတပါးကုိေတာင္ အျပစ္မတင္ရက္ရွာဘူး"
သူတုိ႔ရဲ႕ အနာဂတ္အိပ္မက္မွာ
ဇိမ္ခံစည္းစိမ္ေတြ မပါဝင္ဘူး
ကုိယ့္မိသားစု ကုိယ့္တဲကေလးနဲ႔
မိသားစုေတြ ထမင္းဝုိင္း
အပုိအသိုင္းအဝုိင္း မပါေတာင္
ထမင္းၾကမ္းခဲကေလးကုိ ပဲကေလး ဆီဆမ္းစားရတာကုိက
ေလာကနိဗၺာန္တဲ့ေလ
သူတုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဝတၱရားေတြကလဲ
အစဥ္အလာအတိုင္းပဲ လႈပ္ရွားၾကတယ္
သူတုိ႔က ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က လူ႕အခြင့္အေရး ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က သူတုိ႔ရပုိင္ခြင့္ကုိေတာင္ ဘယ္သူဆီက ေတာင္းရမွန္း မသိၾကဘူး….
ျပည့္စုံ (၂-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၃၅ am)
(နာဂစ္ႏွစ္ပတ္လည္အတြက္ ေရးစပ္ထားတဲ့ တင္ပီးသား ပုိ႔စ္အေဟာင္းေလးပါ.. လႈိင္သာယာစက္မႈဇုန္က လစာေငြတစ္ေသာင္းက်ပ္ေလးတုိးေပးဖုိ႔အေရး လက္နက္ကုိင္လူသတ္သမားေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ လည္စင္းေပးေနရရွာတဲ့ တုိက္ပဲြဝင္ ရဲေမေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့မ်က္လုံးေတြအတြက္ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ျပန္တင္လုိက္တာပါရွင္..)
Monday, February 1, 2010
မုိးတိမ္ထဲဝယ္
ေနရာဌာေန အတည္တက် မရွိခဲ့ပါဘူး
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင့္ခဲ့
ဖမ္းဆုပ္မရတဲ့ တိမ္လႊာစုိင္သက္သက္ပါပဲ
ကုိယ့္အပူရွိန္နဲ႔ကုိယ္ ေငြ႕ရည္ဖဲြ႕ခဲ့ရတယ္
ေလးလံလာတဲ့ ကုိယ့္ရင္ေငြ႕ေတြေၾကာင့္
ေတာင္တန္းေတြရဲ႕တစ္ဖက္ကုိေရာက္ေတာ့
မုိးေရအျဖစ္နဲ႔ ရြာခ်ခဲ့တယ္
မုိးခါးေရေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
ရြာက်တဲ့ မုိးေရနဲ႔ပဲ ဘဝဟာ စုိစြတ္ခဲ့ရတယ္
တစ္ကုိယ္စာလုံတဲ့ ထီးရွာေပးပါ
တစ္ဘဝစာအတြက္ေတာ့ ဒီအတုိင္းက ဒီအတုိင္း
စိတ္ကူးေတြ မရုိင္းခဲ့ပါဘူး
စိတ္ရုိင္းေတြေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ေပါက္မိတယ္
လူရုိင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္လဲ အေကာင္းသား
ရခဲ့တဲ့ေနာင္တေတြက အေရာင္ေတြျပယ္လုိ႔
ဒါနဲ႔ေတာင္ နကၡတ္ေတြ လဲြခဲ့ေသးတယ္
ဇာတ္လမ္းထဲက စကားလုံးေတြနဲ႔ပါ
ၿပဳံးေစခ်င္မိတယ္ ေပ်ာ္ေစခ်င္တာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ပဲ
ငါလဲ အရူးအမူးက်ရႈံးခဲ့
ဇာတ္သိမ္းမွာ ရႈံးနိမ့္က်န္ခဲ့ရမယ္မွန္း သိခဲ့ရက္နဲ႔
ရူးရူးမုိက္မုိက္ သရုပ္ေဆာင္ေနမိခဲ့တယ္
ဇာတ္ညႊန္းေတြ အခါခါ ေျပာင္းလဲ
ဇာတ္သိမ္းေတာ့ မေျပာင္းခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္
မေရရာတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ပဲ
ဇာတ္ညႊန္းဆရာကုိ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးေနမိတယ္
ရခဲတဲ့လူ႕ဘဝတစ္ခုအေနနဲ႔ေပါ့
ေကာင္းကင္က အပ္တစ္စင္းနဲ႔ လူ႔ျပည္က အပ္တစ္စင္းအၾကား
ျဗဟၼာႀကီးေလးဦးနဲ႔ အာဒမ္ ဧဝ
တူႏွစ္ျဖာေပါင္းစပ္မႈတဲ့
သုခကမၻာခ်ည္းထင္ထားခဲ့သမွ်
ဓားသြားထက္က ပ်ားရည္စက္ကုိ ေမွ်ာ္တပ္မက္မိေနတုန္း
အဆုံးမွာေတာ့ ဖမ္းဆုပ္ခဲ့စရာ ျမက္ပင္ေလးကို
ေခ်ာက္ကမ္းပါးေဘးမွာ ေပါက္ေစခ်င္မိသူပါ
ဒီလုိနဲ႔ပဲ တစ္ဖန္ ေမ်ာလြင့္ခဲ့ျပန္တယ္….
ျပည့္စုံ
(၃၁-၁-၂၀၁၀၊ ၁၁း၂၁ pm)
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင့္ခဲ့
ဖမ္းဆုပ္မရတဲ့ တိမ္လႊာစုိင္သက္သက္ပါပဲ
ကုိယ့္အပူရွိန္နဲ႔ကုိယ္ ေငြ႕ရည္ဖဲြ႕ခဲ့ရတယ္
ေလးလံလာတဲ့ ကုိယ့္ရင္ေငြ႕ေတြေၾကာင့္
ေတာင္တန္းေတြရဲ႕တစ္ဖက္ကုိေရာက္ေတာ့
မုိးေရအျဖစ္နဲ႔ ရြာခ်ခဲ့တယ္
မုိးခါးေရေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
ရြာက်တဲ့ မုိးေရနဲ႔ပဲ ဘဝဟာ စုိစြတ္ခဲ့ရတယ္
တစ္ကုိယ္စာလုံတဲ့ ထီးရွာေပးပါ
တစ္ဘဝစာအတြက္ေတာ့ ဒီအတုိင္းက ဒီအတုိင္း
စိတ္ကူးေတြ မရုိင္းခဲ့ပါဘူး
စိတ္ရုိင္းေတြေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ေပါက္မိတယ္
လူရုိင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္လဲ အေကာင္းသား
ရခဲ့တဲ့ေနာင္တေတြက အေရာင္ေတြျပယ္လုိ႔
ဒါနဲ႔ေတာင္ နကၡတ္ေတြ လဲြခဲ့ေသးတယ္
ဇာတ္လမ္းထဲက စကားလုံးေတြနဲ႔ပါ
ၿပဳံးေစခ်င္မိတယ္ ေပ်ာ္ေစခ်င္တာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ပဲ
ငါလဲ အရူးအမူးက်ရႈံးခဲ့
ဇာတ္သိမ္းမွာ ရႈံးနိမ့္က်န္ခဲ့ရမယ္မွန္း သိခဲ့ရက္နဲ႔
ရူးရူးမုိက္မုိက္ သရုပ္ေဆာင္ေနမိခဲ့တယ္
ဇာတ္ညႊန္းေတြ အခါခါ ေျပာင္းလဲ
ဇာတ္သိမ္းေတာ့ မေျပာင္းခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္
မေရရာတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ပဲ
ဇာတ္ညႊန္းဆရာကုိ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးေနမိတယ္
ရခဲတဲ့လူ႕ဘဝတစ္ခုအေနနဲ႔ေပါ့
ေကာင္းကင္က အပ္တစ္စင္းနဲ႔ လူ႔ျပည္က အပ္တစ္စင္းအၾကား
ျဗဟၼာႀကီးေလးဦးနဲ႔ အာဒမ္ ဧဝ
တူႏွစ္ျဖာေပါင္းစပ္မႈတဲ့
သုခကမၻာခ်ည္းထင္ထားခဲ့သမွ်
ဓားသြားထက္က ပ်ားရည္စက္ကုိ ေမွ်ာ္တပ္မက္မိေနတုန္း
အဆုံးမွာေတာ့ ဖမ္းဆုပ္ခဲ့စရာ ျမက္ပင္ေလးကို
ေခ်ာက္ကမ္းပါးေဘးမွာ ေပါက္ေစခ်င္မိသူပါ
ဒီလုိနဲ႔ပဲ တစ္ဖန္ ေမ်ာလြင့္ခဲ့ျပန္တယ္….
ျပည့္စုံ
(၃၁-၁-၂၀၁၀၊ ၁၁း၂၁ pm)
Sunday, August 16, 2009
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေကာင္းကင္
ငါေရာက္ေနတဲ့ညရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ
လမသာဘူး
ေလမတုိက္ဘူး
ၾကယ္မရွိဘူး
ယုတ္စြအဆုံးကြယ္
တိမ္ေတာင္ မရွိဘူး
အနက္ေမွာင္ ေျပာင္ျပင္ျပင္ ေကာင္းကင္ႀကီးထဲ
ေမာ့ၾကည့္လုိက္ရင္
စိမ္းသက္ျခင္းေတြရွိတယ္
အထီးက်န္ျခင္းေတြရွိတယ္
အလြမ္းေတြရွိတယ္
ငါေရာက္ခ်င္တဲ့ညရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ
အၿမဲတမ္း လျပည့္ညျဖစ္တယ္
ေလညင္းေလးက ေအးျမျမတုိက္ခတ္ရဲ႕
ၾကယ္အစုံကလဲ လင္းလက္ေတာက္ပလြန္းတယ္
ယုတ္စြအဆုံးကြယ္
တိမ္တစ္အုပ္ကေတာင္ ကခုန္ေနေလရဲ႕
ျပာလဲ့လဲ့ အလင္းေရာင္ေတာက္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးထဲ
ေမာ့ၾကည့္လုိက္ရင္
ႏွစ္လုိဖြယ္ အၾကင္နာေတြရွိတယ္
ေႏြးေထြးမႈေတြရွိတယ္
အခ်စ္ေတြရွိတယ္
သီခ်င္းအတူတူ ေအာ္ဆုိေနတဲ့ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
မုန္႔တစ္ခုကုိ ေဝမွ်စားေနတဲ့ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
အရာရာကုိ ရယ္စရာဟာသအသြင္ သေဘာထားတဲ့ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
ေလာကဓံကုိ ႀကံ့ႀကံံ့ခံႏုိင္တဲ့ အားအင္ေတြရွိတယ္
မေမ့ေဖ်ာက္ႏုိင္တဲ့ ေမတၱာေတြရွိတယ္
ျပန္ဆုံရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ့္ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
ငါေမွ်ာ္လင့္တဲ့ေကာင္းကင္ဟာ အၿမဲပဲလွတယ္.....
ျပည့္စုံ (၁၆-၈-၂၀၀၉၊ ၃း၂၈ pm)
လမသာဘူး
ေလမတုိက္ဘူး
ၾကယ္မရွိဘူး
ယုတ္စြအဆုံးကြယ္
တိမ္ေတာင္ မရွိဘူး
အနက္ေမွာင္ ေျပာင္ျပင္ျပင္ ေကာင္းကင္ႀကီးထဲ
ေမာ့ၾကည့္လုိက္ရင္
စိမ္းသက္ျခင္းေတြရွိတယ္
အထီးက်န္ျခင္းေတြရွိတယ္
အလြမ္းေတြရွိတယ္
ငါေရာက္ခ်င္တဲ့ညရဲ႕ ေကာင္းကင္မွာ
အၿမဲတမ္း လျပည့္ညျဖစ္တယ္
ေလညင္းေလးက ေအးျမျမတုိက္ခတ္ရဲ႕
ၾကယ္အစုံကလဲ လင္းလက္ေတာက္ပလြန္းတယ္
ယုတ္စြအဆုံးကြယ္
တိမ္တစ္အုပ္ကေတာင္ ကခုန္ေနေလရဲ႕
ျပာလဲ့လဲ့ အလင္းေရာင္ေတာက္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးထဲ
ေမာ့ၾကည့္လုိက္ရင္
ႏွစ္လုိဖြယ္ အၾကင္နာေတြရွိတယ္
ေႏြးေထြးမႈေတြရွိတယ္
အခ်စ္ေတြရွိတယ္
သီခ်င္းအတူတူ ေအာ္ဆုိေနတဲ့ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
မုန္႔တစ္ခုကုိ ေဝမွ်စားေနတဲ့ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
အရာရာကုိ ရယ္စရာဟာသအသြင္ သေဘာထားတဲ့ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
ေလာကဓံကုိ ႀကံ့ႀကံံ့ခံႏုိင္တဲ့ အားအင္ေတြရွိတယ္
မေမ့ေဖ်ာက္ႏုိင္တဲ့ ေမတၱာေတြရွိတယ္
ျပန္ဆုံရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ရမယ့္ ေမာင္ႏွမတစ္စုရွိတယ္
ငါေမွ်ာ္လင့္တဲ့ေကာင္းကင္ဟာ အၿမဲပဲလွတယ္.....
ျပည့္စုံ (၁၆-၈-၂၀၀၉၊ ၃း၂၈ pm)
Tuesday, July 14, 2009
ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ
ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ
ငါတုိ႔အတြက္ေတာ့ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ အသားက်ေနၾကၿပီ
လူ႔ေလာကထဲေရာက္ဖုိ႔ ကုိးလ ေစာင့္ရတယ္
စကားေျပာတတ္ဖုိ႔ တႏွစ္ခဲြေလာက္ ေစာင့္ရတယ္
စာသင္ေက်ာင္းေရာက္ဖုိ႔ ငါးႏွစ္ ေစာင့္ရတယ္
ၾကီးေကာင္ဝင္ဖုိ႔ 14 ႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္ရတယ္
အဆင့္ျမင့္တကၠသုိလ္ဆုိတာ တက္ရဖုိ႔ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့အထိ ေစာင့္ရတယ္
ကံေကာင္းရင္ေပါ့ေလ ဘဲြ႕ရဖုိ႔ 3 ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ေစာင့္ရမယ္
အလုပ္ရဖုိ႔ဆုိလဲ ခန္႔မယ့္သူကုိေစာင့္ရေသးတယ္
သြားလုိရာေရာက္ဖုိ႔ ေက်ာက္ခ်ထားတဲ့လုိင္းကားေပၚမွာ ထုိင္ေစာင့္ရတယ္
အီးေမးတခါပုိ႔ဖုိ႔ ေကာ္နက္ရွင္ေကာင္းတာကုိ ေစာင့္ရတယ္
သတင္းဆုိက္တခု ဖတ္ရဖုိ႔ ဆုိင္ကလူအလစ္ကုိ ေစာင့္ရတယ္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရင္ေတာင္ စားပဲြထုိး လာအေမးကုိ ေစာင့္ရတယ္
ခ်စ္သူရဖုိ႔ေတာင္ သူ႔အေျဖကုိ ရင္ခုန္စြာ ေစာင့္ေနရေသးတာပဲ
ဟုတ္တယ္
ဒါဟာ ပုံေသကားခ်ပ္ပဲ
ေစာင့္ရမယ္
ေျပာင္းလဲဖုိ႔အတြက္ဆုိ အေျပာင္းအလဲကုိ ေစာင့္ကုိေစာင့္ရမယ္
စနစ္ဆုိးတခုကလြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ မ်ဳိးဆက္ေတြတခုစာမက ေစာင့္ေနရဆဲပဲ
အခ်င္းခ်င္းညီညြတ္ဖုိ႔တဲ့
ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပဲြေတြ တခုၿပီး တခု ေစာင့္ရေသးတာပဲကြယ္
ဒီမုိကေရစီရဖုိ႔အတြက္ဆုိရင္ေတာ့ ေစာင့္ကုိ ေစာင့္ရမွာေပါ့
ေဟာ ယုံၾကည္မႈတခုအတြက္တဲ့ 65 ႏွစ္စာ ေစာင့္ရျပန္ဦးမယ္
ငါတုိ႔အတြက္ကေတာ့ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ အသားက်ေနၾကၿပီပဲေလ……..။
ျပည့္စံု (19-11-2007, 12:00 PM)
ငါတုိ႔အတြက္ေတာ့ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ အသားက်ေနၾကၿပီ
လူ႔ေလာကထဲေရာက္ဖုိ႔ ကုိးလ ေစာင့္ရတယ္
စကားေျပာတတ္ဖုိ႔ တႏွစ္ခဲြေလာက္ ေစာင့္ရတယ္
စာသင္ေက်ာင္းေရာက္ဖုိ႔ ငါးႏွစ္ ေစာင့္ရတယ္
ၾကီးေကာင္ဝင္ဖုိ႔ 14 ႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္ရတယ္
အဆင့္ျမင့္တကၠသုိလ္ဆုိတာ တက္ရဖုိ႔ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့အထိ ေစာင့္ရတယ္
ကံေကာင္းရင္ေပါ့ေလ ဘဲြ႕ရဖုိ႔ 3 ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ေစာင့္ရမယ္
အလုပ္ရဖုိ႔ဆုိလဲ ခန္႔မယ့္သူကုိေစာင့္ရေသးတယ္
သြားလုိရာေရာက္ဖုိ႔ ေက်ာက္ခ်ထားတဲ့လုိင္းကားေပၚမွာ ထုိင္ေစာင့္ရတယ္
အီးေမးတခါပုိ႔ဖုိ႔ ေကာ္နက္ရွင္ေကာင္းတာကုိ ေစာင့္ရတယ္
သတင္းဆုိက္တခု ဖတ္ရဖုိ႔ ဆုိင္ကလူအလစ္ကုိ ေစာင့္ရတယ္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ရင္ေတာင္ စားပဲြထုိး လာအေမးကုိ ေစာင့္ရတယ္
ခ်စ္သူရဖုိ႔ေတာင္ သူ႔အေျဖကုိ ရင္ခုန္စြာ ေစာင့္ေနရေသးတာပဲ
ဟုတ္တယ္
ဒါဟာ ပုံေသကားခ်ပ္ပဲ
ေစာင့္ရမယ္
ေျပာင္းလဲဖုိ႔အတြက္ဆုိ အေျပာင္းအလဲကုိ ေစာင့္ကုိေစာင့္ရမယ္
စနစ္ဆုိးတခုကလြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ မ်ဳိးဆက္ေတြတခုစာမက ေစာင့္ေနရဆဲပဲ
အခ်င္းခ်င္းညီညြတ္ဖုိ႔တဲ့
ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးပဲြေတြ တခုၿပီး တခု ေစာင့္ရေသးတာပဲကြယ္
ဒီမုိကေရစီရဖုိ႔အတြက္ဆုိရင္ေတာ့ ေစာင့္ကုိ ေစာင့္ရမွာေပါ့
ေဟာ ယုံၾကည္မႈတခုအတြက္တဲ့ 65 ႏွစ္စာ ေစာင့္ရျပန္ဦးမယ္
ငါတုိ႔အတြက္ကေတာ့ ေစာင့္ဆုိင္းရျခင္းေတြမွာ အသားက်ေနၾကၿပီပဲေလ……..။
ျပည့္စံု (19-11-2007, 12:00 PM)
ကံပစ္ခ်တဲ့ ဘ၀ေတြ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ေရးေၾကာင္းေတြက
ဘဝကုိ ဒုံးခံပီး ရင္ဆုိင္မယ့္ သတၱိအျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အရင္းခံကလဲ ရုိးသားၾကတယ္
သူတုိ႔မွာ ဆန္းျပားတဲ့ အေတြးေတြလဲ သိပ္မရွိဘူး
သူတုိ႔မွာ ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းေတြကလဲ ေရြးစရာ သိပ္မမ်ားဘူး
သူတုိ႔ရဲ႕လုိဘေတြကလဲ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ ျပည့္စုံဖုိ႔ပဲ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြမွာ အားမာန္ေတာ့ အျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔က အရာရာကုိ ကံကုိပဲ ပုံခ်
ငတ္ရတာကုိက ေရွးကံမေကာင္းခဲ့လုိ႔တဲ့
သြားမရွိေတာ့တဲ့ အဘြားအုိက ခြက္ကေလးတလုံး လက္ဆဲြပီး ေျပာရွာတယ္
"ဘယ္သူ႔ကုိမ်ား အျပစ္တင္ရမလဲကြယ္
ဘဝေတြကုိက ဆုိးလြန္းပါတယ္
ရင္ထဲက မခ်ိတာေတြအတြက္
သူတပါးကုိေတာင္ အျပစ္မတင္ရက္ရွာဘူး"
သူတုိ႔ရဲ႕ အနာဂတ္အိပ္မက္မွာ
ဇိမ္ခံစည္းစိမ္ေတြ မပါဝင္ဘူး
ကုိယ့္မိသားစု ကုိယ့္တဲကေလးနဲ႔
မိသားစုေတြ ထမင္းဝုိင္း
အပုိအသိုင္းအဝုိင္း မပါေတာင္
ထမင္းၾကမ္းခဲကေလးကုိ ပဲကေလး ဆီဆမ္းစားရတာကုိက
ေလာကနိဗၺာန္တဲ့ေလ
သူတုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဝတၱရားေတြကလဲ
အစဥ္အလာအတိုင္းပဲ လႈပ္ရွားၾကတယ္
သူတုိ႔က ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က လူ႕အခြင့္အေရး ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က သူတုိ႔ရပုိင္ခြင့္ကုိေတာင္ ဘယ္သူဆီက ေတာင္းရမွန္း မသိၾကဘူး….
ျပည့္စုံ (၂-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၃၅ am)
(နာဂစ္ႏွစ္ပတ္လည္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္တဲ့ေန႕မွာ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္တခ်ဳိ႕ကုိ ေဖာက္ထုတ္ မိလုိက္တာပါ။)
ဘဝကုိ ဒုံးခံပီး ရင္ဆုိင္မယ့္ သတၱိအျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အရင္းခံကလဲ ရုိးသားၾကတယ္
သူတုိ႔မွာ ဆန္းျပားတဲ့ အေတြးေတြလဲ သိပ္မရွိဘူး
သူတုိ႔မွာ ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းေတြကလဲ ေရြးစရာ သိပ္မမ်ားဘူး
သူတုိ႔ရဲ႕လုိဘေတြကလဲ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ ျပည့္စုံဖုိ႔ပဲ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြမွာ အားမာန္ေတာ့ အျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔က အရာရာကုိ ကံကုိပဲ ပုံခ်
ငတ္ရတာကုိက ေရွးကံမေကာင္းခဲ့လုိ႔တဲ့
သြားမရွိေတာ့တဲ့ အဘြားအုိက ခြက္ကေလးတလုံး လက္ဆဲြပီး ေျပာရွာတယ္
"ဘယ္သူ႔ကုိမ်ား အျပစ္တင္ရမလဲကြယ္
ဘဝေတြကုိက ဆုိးလြန္းပါတယ္
ရင္ထဲက မခ်ိတာေတြအတြက္
သူတပါးကုိေတာင္ အျပစ္မတင္ရက္ရွာဘူး"
သူတုိ႔ရဲ႕ အနာဂတ္အိပ္မက္မွာ
ဇိမ္ခံစည္းစိမ္ေတြ မပါဝင္ဘူး
ကုိယ့္မိသားစု ကုိယ့္တဲကေလးနဲ႔
မိသားစုေတြ ထမင္းဝုိင္း
အပုိအသိုင္းအဝုိင္း မပါေတာင္
ထမင္းၾကမ္းခဲကေလးကုိ ပဲကေလး ဆီဆမ္းစားရတာကုိက
ေလာကနိဗၺာန္တဲ့ေလ
သူတုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဝတၱရားေတြကလဲ
အစဥ္အလာအတိုင္းပဲ လႈပ္ရွားၾကတယ္
သူတုိ႔က ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က လူ႕အခြင့္အေရး ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က သူတုိ႔ရပုိင္ခြင့္ကုိေတာင္ ဘယ္သူဆီက ေတာင္းရမွန္း မသိၾကဘူး….
ျပည့္စုံ (၂-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၃၅ am)
(နာဂစ္ႏွစ္ပတ္လည္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ေျမာက္တဲ့ေန႕မွာ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္တခ်ဳိ႕ကုိ ေဖာက္ထုတ္ မိလုိက္တာပါ။)
နိစၥဓူဝ
တမုိးေသာက္ပီတဲ့
ဒီေနပဲ ဝင္လုိက္ထြက္လုိက္ အလုပ္ရႈပ္လုိ႔
ေနအေဟာင္းႀကီးပဲ
အသစ္လဲ မလဲေသးဘူး
သူလဲ ပင္ပန္းလုပီ
ထြက္သက္ကုိ မႈတ္ထုတ္လုိက္တယ္
ဒီေလပဲ ခုနက ရႈတာလဲ ဒီေလပဲ
မႈတ္ထုတ္ေတာ့လဲ ဒီေလပဲ
ေလက မသစ္တာၾကာေပါ့
မုိးစက္ေတြတဲ့
မုိးခါးေရထက္ေတာင္ ဆုိးေသးတယ္
မႏွစ္က မုိးအေဟာင္းပဲ ဒီႏွစ္ ျပန္ရြာတယ္
ဒီလူပဲ ဒီလူပဲ
ျမင္ရသမွ် ဒီလူေတြပဲ
လူအေဟာင္းေတြေပါ့
မသစ္ပုံမ်ား အေဟာင္းပုံထဲက ေရြးထုတ္ထားတဲ့အတုိင္းပဲ
ဒီအျမင္ပဲ ဒီအျမင္ပဲ
ဟုိးတုန္းကလဲ ဒီျမင္ကြင္းပဲ
ျမင္ကြင္းေတြ မသစ္ဆန္းေတာ့ပုံမ်ား
ေရညွိေတာင္ တက္လုိ႔…
ျပည့္စုံ (၂၁-၃-၂၀၀၉၊ ၁၁း၀၀ pm)
ဒီေနပဲ ဝင္လုိက္ထြက္လုိက္ အလုပ္ရႈပ္လုိ႔
ေနအေဟာင္းႀကီးပဲ
အသစ္လဲ မလဲေသးဘူး
သူလဲ ပင္ပန္းလုပီ
ထြက္သက္ကုိ မႈတ္ထုတ္လုိက္တယ္
ဒီေလပဲ ခုနက ရႈတာလဲ ဒီေလပဲ
မႈတ္ထုတ္ေတာ့လဲ ဒီေလပဲ
ေလက မသစ္တာၾကာေပါ့
မုိးစက္ေတြတဲ့
မုိးခါးေရထက္ေတာင္ ဆုိးေသးတယ္
မႏွစ္က မုိးအေဟာင္းပဲ ဒီႏွစ္ ျပန္ရြာတယ္
ဒီလူပဲ ဒီလူပဲ
ျမင္ရသမွ် ဒီလူေတြပဲ
လူအေဟာင္းေတြေပါ့
မသစ္ပုံမ်ား အေဟာင္းပုံထဲက ေရြးထုတ္ထားတဲ့အတုိင္းပဲ
ဒီအျမင္ပဲ ဒီအျမင္ပဲ
ဟုိးတုန္းကလဲ ဒီျမင္ကြင္းပဲ
ျမင္ကြင္းေတြ မသစ္ဆန္းေတာ့ပုံမ်ား
ေရညွိေတာင္ တက္လုိ႔…
ျပည့္စုံ (၂၁-၃-၂၀၀၉၊ ၁၁း၀၀ pm)
Monday, July 13, 2009
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီေလွကုိ စီးပီးသြားၾကမယ္
ဘယ္ခရီးပဲေရာက္ေရာက္
ေလွမေမွာက္ဖုိ႕က အေရးႀကီးတယ္ မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီျမစ္ကုိ ဆန္တက္ရမွာပဲ
ဘယ္သူေတြပဲ ေလွာ္ခတ္ပါေစ
ေလွဝမ္းမေပါက္ဖုိ႔က အေရးႀကီးတယ္ မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီလမ္းကုိ ငါတုိ႕ေလွ်ာက္ၾကမယ္
ဘယ္သူေတြပဲ ေဖာက္ခဲ့ပါေစ
လမ္းမေပ်ာက္ဖုိ႔က အေရးႀကီးတယ္ မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီေတာင္ကုိ ငါတုိ႔ေက်ာ္ၾကမယ္
ဘယ္သူေတြ လက္တဲြမကူပါေစ
ဖဝါးေအာက္ေရာက္ဖုိ႔သာ အေရးႀကီးတယ္မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီခရီးနီးသလား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီ………
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
…….
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး…..
တကယ္ေတာ့ေလ…..ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး….။
ျပည့္စုံ (၅-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၅၅ pm)
ဒီေလွကုိ စီးပီးသြားၾကမယ္
ဘယ္ခရီးပဲေရာက္ေရာက္
ေလွမေမွာက္ဖုိ႕က အေရးႀကီးတယ္ မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီျမစ္ကုိ ဆန္တက္ရမွာပဲ
ဘယ္သူေတြပဲ ေလွာ္ခတ္ပါေစ
ေလွဝမ္းမေပါက္ဖုိ႔က အေရးႀကီးတယ္ မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီလမ္းကုိ ငါတုိ႕ေလွ်ာက္ၾကမယ္
ဘယ္သူေတြပဲ ေဖာက္ခဲ့ပါေစ
လမ္းမေပ်ာက္ဖုိ႔က အေရးႀကီးတယ္ မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီေတာင္ကုိ ငါတုိ႔ေက်ာ္ၾကမယ္
ဘယ္သူေတြ လက္တဲြမကူပါေစ
ဖဝါးေအာက္ေရာက္ဖုိ႔သာ အေရးႀကီးတယ္မဟုတ္လား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီခရီးနီးသလား
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
ဒီ………
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး
…….
ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး…..
တကယ္ေတာ့ေလ…..ဘာမွ အေရးမႀကီးပါဘူး….။
ျပည့္စုံ (၅-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၅၅ pm)
ယုံၾကည္မႈ
အအိပ္ခက္လုိ႔ အိပ္ပ်က္တဲ့ညေတြထဲ
စိတ္ရႈပ္လုိ႔ အလုပ္ေတြခ်ည္းဖိလုပ္ေတာ့
စခရင္က မွိတ္တုတ္
ေဘးနားမွာေတာ့ မီးခုိးေငြ႕ေတြခ်ည္းငုတ္တုတ္
အၿမဲရႈပ္ေနတတ္တဲ့ အခန္းကလဲ
မင္းမရွိေတာ့ ရွင္းလင္း
ဟင္းလင္းပြင့္ေနတဲ့ ရင္ခြင္လုိပဲ
ခ်ဥ္ျခင္းတပ္မႈေတြလဲ ရွိလာတယ္
စက္ရုပ္လုိ မၿပဳံးမရယ္
ဖုံးကြယ္ထားတဲ့ အၿပဳံးတုေအာက္မွာေတာ့
ႏြမ္းနယ္ေနတဲ့ ဦးေႏွာက္တစုံရွိတယ္
ေခါက္ရုိးက်ဳိးေနတဲ့ အသားက်စိတ္ဓာတ္တခုလဲရွိတယ္
ကဲြေၾကေနတဲ့ ႏွလုံးသားတစုံလဲ ရွိျပန္ရဲ႕
တမုိးခ်ဳပ္တုိင္း မက္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြထဲမွာေတာ့
လူသားအားလုံး ၿငိမ္းခ်မ္းရမယ္ဆုိတဲ့ ကမၻာနဲ႔ခ်ီတဲ့ စိတ္ကူးေတြရွိတယ္
နံရံေတြျခားေနတဲ့ အေတြးအျမင္ေတြလဲ ရွိခဲ့ဖူးတယ္
ဘဝေတြ ျခားေစခဲ့တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလဲ ရွိေနတယ္
မုိင္ေတြေထာင္ခ်ီၿပီး ေဝးသြားခဲ့တဲ့ ဘဝတခုလဲ ရွိခဲ့ဖူးတယ္
အဆုံးမေတာ့ ၿပဳံးျပေနရတဲ့လူေတြပဲ မ်ားလာတယ္
ဖုံးဖိေနရတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြပဲ မ်ားလာတယ္
ရုန္းမထြက္ႏုိင္တဲ့ စည္းေဘာင္ေတြကလဲ တင္းလာတယ္
မုန္းေမ့သြားတဲ့ ခ်စ္ရတဲ့သူေတြလဲ တုိးလာတယ္
အရႈိးရာေတြလုိ အသည္းမွာ ထပ္ပုိးလာတဲ့ ဒဏ္ရာေတြလဲ တုိးလာတယ္
ဒါေပမဲ့လဲေလ မေျပာင္းလဲတာတခု
ရင္ထဲကယုံၾကည္မႈကေတာ့ ခုိင္မတ္ေနတုန္းပါပဲ။
ျပည့္စုံ (17-11-2008, 7:05 pm)
စိတ္ရႈပ္လုိ႔ အလုပ္ေတြခ်ည္းဖိလုပ္ေတာ့
စခရင္က မွိတ္တုတ္
ေဘးနားမွာေတာ့ မီးခုိးေငြ႕ေတြခ်ည္းငုတ္တုတ္
အၿမဲရႈပ္ေနတတ္တဲ့ အခန္းကလဲ
မင္းမရွိေတာ့ ရွင္းလင္း
ဟင္းလင္းပြင့္ေနတဲ့ ရင္ခြင္လုိပဲ
ခ်ဥ္ျခင္းတပ္မႈေတြလဲ ရွိလာတယ္
စက္ရုပ္လုိ မၿပဳံးမရယ္
ဖုံးကြယ္ထားတဲ့ အၿပဳံးတုေအာက္မွာေတာ့
ႏြမ္းနယ္ေနတဲ့ ဦးေႏွာက္တစုံရွိတယ္
ေခါက္ရုိးက်ဳိးေနတဲ့ အသားက်စိတ္ဓာတ္တခုလဲရွိတယ္
ကဲြေၾကေနတဲ့ ႏွလုံးသားတစုံလဲ ရွိျပန္ရဲ႕
တမုိးခ်ဳပ္တုိင္း မက္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြထဲမွာေတာ့
လူသားအားလုံး ၿငိမ္းခ်မ္းရမယ္ဆုိတဲ့ ကမၻာနဲ႔ခ်ီတဲ့ စိတ္ကူးေတြရွိတယ္
နံရံေတြျခားေနတဲ့ အေတြးအျမင္ေတြလဲ ရွိခဲ့ဖူးတယ္
ဘဝေတြ ျခားေစခဲ့တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြလဲ ရွိေနတယ္
မုိင္ေတြေထာင္ခ်ီၿပီး ေဝးသြားခဲ့တဲ့ ဘဝတခုလဲ ရွိခဲ့ဖူးတယ္
အဆုံးမေတာ့ ၿပဳံးျပေနရတဲ့လူေတြပဲ မ်ားလာတယ္
ဖုံးဖိေနရတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြပဲ မ်ားလာတယ္
ရုန္းမထြက္ႏုိင္တဲ့ စည္းေဘာင္ေတြကလဲ တင္းလာတယ္
မုန္းေမ့သြားတဲ့ ခ်စ္ရတဲ့သူေတြလဲ တုိးလာတယ္
အရႈိးရာေတြလုိ အသည္းမွာ ထပ္ပုိးလာတဲ့ ဒဏ္ရာေတြလဲ တုိးလာတယ္
ဒါေပမဲ့လဲေလ မေျပာင္းလဲတာတခု
ရင္ထဲကယုံၾကည္မႈကေတာ့ ခုိင္မတ္ေနတုန္းပါပဲ။
ျပည့္စုံ (17-11-2008, 7:05 pm)
Subscribe to:
Posts (Atom)