ရလဒ္

ကိုယ့္အရပ္နဲ႔ ကိုယ့္ဇာတ္ကိုေက်ာ္ၿပီး
အညႊန္း ထက္ပိုေသာက္ခဲ့မိလို႔ . .
အခ်စ္ အဆိပ္ေတြတက္ခဲ့ေပါ့ . .

ေ၀းေနၾကတာ နီးရဖို႔အတြက္တဲ့
ဟုတ္ရဲ႕လား . . .

ေတြးၾကည့္ေတာ့ ေပါ့ပါးလိုက္တဲ့. . “အခ်စ္“
လက္ေတြ႕ကေတာ့ ရင္ေမာရတဲ့ . .“အျဖစ္“

မဆံုႏိုင္မွန္း သိေနမွေတာ့ . .
ႀကံဳေနတုန္း “ခဏ“ တာေလးမွာ
ဘာေၾကာင့္ . . .

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
ေ၀ဒနာေတြေပးေနၾကဦးမွာလည္း . . .

လေရာင္

စိမ္းေရာင္သန္းတဲ့ လြင္ျပင္က်ယ္ေနာက္

အစိမ္းေရာင္ေတြ သန္းေနတဲ့
ေဟာ .. ဟိုက လြင္ျပင္က်ယ္မွာ
မင္းရင္ခြင္တစ္စံုလံုးကုိ ပစ္သြင္းၾကည့္လိုက္ပါ ...
လြင္ျပင္က်ယ္အစိမ္းက
မင္းခႏၶာမွာ လာထင္ဟပ္မယ္ဆို
အဲဒီလို ေရာယွက္ေနတဲ့
ခပ္စိမ္းစိမ္း မ်က္၀န္းအစံုမ်ားစြာၾကားမွာပဲ
မင္းဟာ ခပ္စိမ္းစိမ္း အၾကည့္ေတြနဲ႔ပဲ ဖလွယ္ေတာ့မွာလား ..
ေလာကႀကီးအတြင္းမွာ ပ်က္ရယ္ျပဳေနၾကတယ္
မင္းေရာ သူတို႔လို ခပ္စိမ္းစိမ္းစကားေတြနဲ႔ ေလွာင္ေျပာင္မႈကို
ျပဳေနဦးမွာလား ...
ေဆးသားလြင္ေနတဲ့ အစိမ္းေရာင္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္
မ်က္၀န္းအစံုကို ေအးေစတယ္ဆို ..
ထိုေအးျမမႈေတြ ေနာက္
အစိမ္းဆိုတဲ့ သ႑ာန္သ႐ုပ္
မင္းစိတ္မွာ စြဲထင္ေနမွျဖင့္
ျမင္ျမင္သမွ် ေအးျမခ်င္တဲ့ မင္းစိတ္
အစိမ္းေရာင္ေတြၾကားမွာပဲ ျဖစ္တည္ေနေတာ့မယ္
ဘ၀ကိုစိမ္းေရာင္သန္းေနမွာလား ..
ေထြျပားေစတာလား ..
ထိုထိုအေတြးၾကားမွာပဲ
အစိမ္းေရာင္ဆိုတာ ????
...........
........................
သက္႐ြက္ေၾကြေတြ လြင့္၀ဲေနတဲ့ေနာက္
မင္းစိတ္အေနာက္ေတြ လိုက္ေနမယ္ဆို
စိမ္းေရာင္သန္းတဲ့ လြင္ျပင္ကို ပမာျပဳ
ထင္ဟပ္ေနတဲ့ စိမ္းေရာင္ဟာ
အေပၚယံမွာပဲ ျဖစ္တည္ေနတာမို႔
ထိုုအေပၚယံကို ခ၀ါခ်
စိတ္အအိုက္ေျပေပ်ာက္မဲ့ ေရာင္နီအလင္းစက္ေအာက္
ေျပးထြက္ၾကပါစို႔ ..။

အရုပ္ကေလး (http://idulize.myanmarbloggers.org/)

(အေနာ့္ရဲ႕ စိမ္းသက္ျခင္းဆုိတဲ့ ကဗ်ာေလးကို ဖတ္အပီးမွာ ကုိအရုပ္ကေလးက ထပ္ဆင့္ ကဗ်ာေရးေပးတာကုိ ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္ရွင္)

ပန္းစကား

ႏူးညံ့တဲ့ေလေၿပထဲ
အခ်စ္သီခ်င္းသံေတြ
နားစြင့္ေနမိ
ၿပိဳေတာ့မယ့္တိမ္လို
ရြာခ်ေတာ့မယ့္မ်က္၀န္းေတြဟာ
ေမလရဲ႕မိုးနဲ႕အၿပိဳင္

မနက္ၿဖန္ဆိုတာမရွိရင္
ဒီေန႕မင္းကိုခ်စ္ေၾကာင္းေၿပာၿပလိုက္ပါ့မယ္
ဒီလိုနဲ႕
ပိေတာက္ပြင့္တယ္
မိုးရြာတယ္
ႏွင္းေတြၾကားထဲလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကတယ္
အၿပီးမသတ္တဲ့ဇာတ္ညြန္း
စက္၀န္းဘယ္ႏွခုစာလဲ

တို႕ေတြရယ္ေနတယ္
အသံေတြညံေနတယ္
ရင္ထဲမွာေတာ့ဗလာဟင္းလင္း
မေလးနက္တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းမ်ိဳးနဲ႕
ခ်စ္ၿခင္းဆိုတာတစ္သက္စာ
ဆံုစည္းခြင့္ဆိုတာ တစ္သက္မွာတစ္ခါ
မင္း…ေမ့ေနမွာလား။

စုကေလး

ေမေမ့တမ္းခ်င္း

အမွာစာမဟုတ္ပါ
ဒီလိုနဲ ့ ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ့ျပန္ဘူး
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြကုိ သတိရတတ္တဲ ့
အေဝးရာက္သမီးအေနနဲ ့ထြက္ေပါက္တစ္ခုအေနနဲ႔ေပါ့ေနာ္……
အလြမ္းႀကိဳးက ရစ္ပတ္
ေမေမ့အၿပံဳးေတြ စြဲလမ္း
ေမေမ့အနမ္းေတြကို တမ္းတလို ့
ျပန္ရက္ေတြ မေရာက္ႏုိင္
ႀကာလြန္းတဲ့ ေႏြရက္မ်ား
ခြဲခြာၿခင္းရဲ႕ အပူ
သမီး ရင္ေလာင္ၿမဳိက္
ေမွာင္မိုက္ညေတြ
မကုန္ႏုိင္ပါ
ဆံုစည္းခြင္ ့အလွမ္းေဝး
ေၿပးလို႔သာ အေရာက္လာခ်င္
ရင္ထဲက သီကံုး စကားလံုးေတြရင္ဖြင္ ့
ရင္နင့္ေအာင္လြမ္းခဲ့
ေမေမသိေအာင္ေျပာဖို ့
ဆံုခ်င္ၿပီ ေမေမေရ...........................

ရဲရင့္ခ်စ္

(က်မရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာေမာင္ကေလးက က်မအတြက္ဆုိပီး ေရးေပးတဲ့ ေမေမ့တမ္းခ်င္းကဗ်ာေလးပါ၊ အေမ့ကုိ လြမ္းေနတဲ့အခ်ိန္ သူစပ္ေပးထားခဲ့တာပါ။)

ေႏြ

ရွိစုရွိမယ့္ေသာက္ေရကို
သူ႕ရဲ႕ျဖဴေလ်ာ္ေလ်ာ္တံလွ်က္ေတြနဲ ့ခိုးခပ္ျပီး
အျမဲစိမ္းေတာေတြကိုမွ
မ်က္ႏွာလုပ္ခ်င္တဲ့ေႏြ။

ပက္ႀကားအက္ေနတဲ့လက္ေတြနဲ ့ထြန္ယက္
မိုးေရမရလို ့ဆိုျပီး
မ်က္ရည္သြငး္စိုက္ထားတဲ့လယ္ထဲမွာမွ
ပိုးက်တတ္တဲ့ေႏြ။

ေရလုရင္းစစ္ျဖစ္ေနႀကရာသီမွာ
ေငြတမ်က္နွာထဲႀကည့္ျပီး
ဘ၀ကိုတြင္းတူးမိုက္မိရွာတဲ့
အ၀ီစိပိုက္ပ်က္ကေလးရဲ ့
မိုက္တြင္းနက္လွတဲ့ေႏြ။

ေရခဲသတၱာထဲမွာ
ေခာတ္ေပၚဇိမ္ခံကားထဲမွာ
ဘ၀တခုလံုးစာေသာ့ခတ္ျပီး
သူကိုယ္တိုင္အေအးပတ္ေနတဲ့ေႏြ။

ေရသန္ ့ေတြ အေသာက္မ်ားလာလို ့ဆိုျပီး
လမ္းထိပ္ေသာက္ေရကန္ထဲခုန္ခ်သတ္ေသသြားတဲ့
ေရထမ္းသမေလးရဲ ့ရင္ဘတ္ေအာက္က
မီးေတာက္ေနခဲ့ဖူးတဲ့ညေနစာ ….ေႏြ။

ေျမနိ္မ့္ရာလွံစိုက္ေနက်
က်ဴးေက်ာ္ရပ္ကြက္ေလးထိပ္က
ဘ၀ကိုတစက္ခ်င္းညွစ္ခ်ေနရတဲ့
ဂ်ိဳးျဖဴပိုက္ေခါင္းပ်က္ေလးရဲ ့ေႏြ။

ေခြ်းစက္ေတြနဲ ့လဲလာတဲ့ညစာတနပ္ကို
ညေနတိုင္းဘံုဆိုင္မွာအရက္နဲ ့လဲေသာက္
အိမ္အျပန္လမ္းရဲ ့ပါစပက္တစ္ေတြ
ေကြးေကာက္ယိုင္နဲ ့သြားတဲ့ေႏြ။

ကုိမ်ဳိး

(အေနာ့္အကုိတစ္ေယာက္ ေရးစပ္ထားတဲ့ ကဗ်ာေလးကုိ ဖတ္ရႈခံစားေစခ်င္လုိ႔ မွ်ေဝလုိက္ပါတယ္။)