အိမ္

အသစ္ေရာက္လာမယ့္ေန႔ေတြနဲ႔
ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ေန႔ေတြရယ္
ဘယ္လုိအခ်ိန္ေတြျဖစ္ျဖစ္
အိမ္ကုိအေရာက္ျပန္ခ်င္ခဲ့ၿပီ

ေလာကႀကီးရဲ႕အလယ္
လူေတြအမ်ားႀကီးရဲ႕ အလယ္
အထီးက်န္မႈေတြနဲ႔အသားက်ေနခဲ့ ငါ
အခု အိမ္ျပန္ခ်င္ခဲ့ၿပီ

လြမ္းတယ္ လြမ္းတယ္..
မင္းသိေနတဲ့ငါ့အလြမ္းေတြရယ္..

အဆင္ေျပပါေစ အခ်စ္ရယ္..
ငါ့အတြက္ေတာ့ မပူနဲ႔..
ဒီလုိအလြမ္းေတြနဲ႔သာ စာလႊာေတြ ပါးခဲ့လုိက္တယ္
ခံစားမႈေတြ အကုန္လုံးျပည့္စုံလိမ့္မယ္လုိ႔
မေမွ်ာ္လင့္ရဲခဲ့ဘူး အခ်စ္ရယ္
ငါ့အလြမ္းေတြကုိ စာတုိက္ပုံးကေလး သိပါေစ..

ေဟာ ေနာက္ထပ္ေလယာဥ္တစ္စင္း
ေနာက္ထပ္ ေနတစ္စင္း
အရာရာအဆင္ေျပျခင္းေတြ ရွိေနလဲ
အခု အိမ္ျပန္ခ်င္ခဲ့ၿပီ
အိမ္ကုိအေရာက္ျပန္ခ်င္ခဲ့ၿပီ…..

အိမ္ျပန္ခြင့္ျပဳပါ
အိမ္နဲ႔အေဝး….မင္းရဲ႕အေဝး
အခုေတာ့ အေဝးကုိေရာက္ေနခဲ့ၿပီ
အိမ္ျပန္ပါရေစ

သူစိမ္းတစ္ေယာက္လုိပဲ
ခံစားခဲ့ရတာ ၾကာလွေပါ့
လမ္းအသစ္ကုိ ေလွ်ာက္ဖုိ႔
ေျခတစ္ဖက္ စနင္းခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္
ငါ့ေဘးမွာ မင္းမရွိေနခဲ့ဘူး

သိေနတယ္ သိတယ္ေလ..
ဒါေတြဟာ မင္းရဲ႕အိပ္မက္ေတြ မဟုတ္ေၾကာင္း
မင္းရဲ႕ ယုံၾကည္မႈေတြထဲမွာေတာင္ ငါသိေနခဲ့….

လမ္းအသစ္တစ္ခု ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္
ေနာက္တစ္ေဆာင္းအသစ္ေပါက္ခဲ့တယ္
အခ်ိန္ေတြ ေနရာေတြ ေဝးေဝး
တျဖည္းျဖည္း ေဝး………
ဘယ္လုိေနရာေတြ ေဝးေဝး
အခု အိမ္ျပန္ခ်င္ခဲ့ၿပီ
အိမ္ျပန္ပါရေစ…

ေလာကႀကီးရဲ႕အလယ္
လူေတြအမ်ားႀကီးရဲ႕ အလယ္
အရာရာဟာ အထီးက်န္ေနဆဲ
လြမ္းေနတုန္းပဲ အခ်စ္ရယ္
ငါ အိမ္ျပန္ပါရေစ

လြမ္းတယ္ လြမ္းတယ္ ..
မင္းသိေနတဲ့ငါ့အလြမ္းေတြရယ္..

အိမ္ျပန္ပါရေစ..
ေလွ်ာက္ခဲ့ရမယ့္ လမ္းေတြနဲ႔
ၿပီးဆုံးခဲ့တဲ့ တာဝန္ေတြအၿပီး
အိမ္ျပန္ဖုိ႔ အသင့္ျဖစ္ေနတဲ့ ေျခေထာက္ေတြနဲ႔
အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္

အိမ္ျပန္ပါရေစ..

အရာရာၿပီးဆုံးခဲ့တဲ့ေနာက္
အခုဒီညရဲ႕ အိမ္အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္
ငါ့ရဲ႕ေျခေထာက္ေတြ ျမဴးတူးေနခဲ့
အခုကုိပဲ ငါ .. ဒီညေတာ့
အိမ္ျပန္ေရာက္ဖုိ႔ နီးေနခဲ့ၿပီ…
အိမ္ျပန္ေတာ့မယ္..

ျပည့္စုံ
(၁၃-၇-၂၀၁၀၊ ၄း၄၇ pm)

(အိမ္ကိုလြမ္းေနတဲ့အခ်ိန္ Micheal Buble ရဲ႕ HOME သီခ်င္းကုိ နားေထာင္ရင္း ဘာသာျပန္မိတာပါ. ကာရံမိေအာင္ ဘာသာျပန္ထားမိတဲ့ အလဲြေတြအတြက္ ျဖည့္စြက္ခံစားေပးပါလုိ႔ :P)

ထာဝရ

ထာဝရဆုိတဲ့ စကားလုံးဟာ
ငါ့ရဲ႕အဘိဓာန္မွာေတာ့
ေဝးကြာျခင္းဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္အတြက္ သပ္သပ္ပဲ
အမွန္တရားေရ
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပီး တိတ္တဆိတ္ေထာက္ခံေပးပါ

ထာဝရ….
မင္းကုိငါ……
ဒါလဲ ေဝးကြာဖို႔အတြက္ သပ္သပ္ပဲ

ထာဝရထက္
မင္းကုိငါ….
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေဝးကြာခဲ့ၾကတယ္…

ကံၾကမၼာ ဇာတ္ဆရာ အလုိက်
ငါ့ဘဝရဲ႕ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေတြထဲ
ထာဝရဆုိတာထက္
အသာမရခဲ့ဖူးတဲ့
ဇာတ္ေက်ာရုိးေတြထဲမွာ
ေဝးကြာျခင္းက ေျခကုပ္ၿမဲခဲ့တယ္…..

ကနဦး အစ
ထင္ေယာင္ထင္မွား အိပ္မက္ေတြထဲ
ထာဝရ ဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိပဲ
ငါက အသုံးမွားခဲ့ေသးတယ္..
ေဝးကြာၿမဲ ေဝးကြာလ်က္ပဲ….

ခ်စ္သူေရ
ထာဝရ ဆုိပီး..
ငါေရးခဲ့မိတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းထဲ
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက အသံတိတ္လ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက အမူအရာေတြ ဆြံ႕လ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက လူနဲ႔ေနရာနဲ႔ လဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ခံယူခ်က္ေတြ စဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ ကဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ျပင္ဆင္မႈေတြ မဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက မႈန္ရီျပာေဝေနတဲ့ အတိတ္မွာသာ ရွိလ်က္ ..
လြမ္းျခင္းနဲ႔ အတိတ္ေပါင္းစပ္လ်က္ရွိတဲ့ အိပ္မက္ထဲ
ခ်စ္သူေရ တစ္ရက္ထက္ေတာ့ ပုိလြမ္းေပးပါ…

ျပည့္စုံ
(၁-၄-၂၀၁၀၊ ၂း၅၆ pm)

အသားဓာတ္

ညီေလးေရ
မင္းမေမ့ေသးတဲ့ ငါတုိ႔ရဲ႕မွတ္ဥာဏ္ေတြ
ရင္ဘတ္ထဲ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ႀကီးရွိေသးတယ္
မ်က္နက္ဝန္းေလးနဲ႕ မင္းအၿပဳံး
ယုံၾကည္မႈေတြနဲ႔ လင္းလက္ေနတုန္းကေပါ့
တုိ႔တေတြ အသားဓာတ္အာဟာရေတြနဲ႔
လက္ေတြကို ခုိင္ခုိင္တဲြ
မနက္ျဖန္မ်ားစြာအတြက္ အားသစ္ေတြ ေမြးခဲ့ဖူးတယ္

ညီေလးေရ
ငါတုိ႔ေတြ ထူးအိမ္သင္ရဲ႕သီခ်င္းေတြ သီဆုိခဲ့ၾကတယ္
အိမ္ေရွ႕က ဝရန္တာေလးမွာ မအိပ္ဘဲ အသိပညာေတြ ဖလွယ္ခဲ့ၾကတယ္
ကစားနည္းမ်ဳိးစုံထဲ ေအာင္ပဲြရတဲ့အထိ က်ားကုတ္က်ားခဲ ႀကဳိးစားခဲ့ၾကတယ္
ေအာင္ပဲြေတြ အလီလီရေတာ့ လက္ခုပ္သံေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ျမဴးခဲ့ၾကတယ္
ထမင္းစားဝုိင္းေတြမွာ လက္ရည္တစ္ျပင္တည္း ၿမိန္ေရယွက္ေရ စားခဲ့ၾကတယ္

ညီေလးေရ
နာဂစ္မုန္တုိင္းအပီး မင္းတုိ႔ေစာင္ေတြ ေရေလွ်ာ္ပစ္တယ္ၾကားတုန္းက ဟားတုိက္ရီေမာၾကတယ္
အိမ္ေဘးက သရက္ပင္ႀကီးလဲသြားေတာ့ ခ်ဥ္စုတ္စုတ္ သရက္သီးေတြ စားခဲ့ၾကတယ္
နပ္တစ္လွည့္ ျပတ္တစ္လွည့္ ညစာေတြထဲ ဗယာေၾကာ္နဲ႔ ႏွစ္ပါးသြားခဲ့ၾကတယ္
လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္နဲ႔ မနက္စာ အနပ္ေတြကုိ လဲခဲ့ဖူးတယ္
ကားခေတြ ေစ်းႀကီးလုိ႔ ရထားခ်ိန္ကုိ ေနာက္က်ခံပီး ေစာင့္ဆုိင္းဖူးတယ္
ခ်စ္သူထားခ်င္ေပမဲ့ အေပ်ာ္ေတြခ်ည္း မေပးႏုိင္လုိ႔ အေဆြးသမားဘဲြ႕ခံယူဖူးတယ္

ညီေလးေရ
ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တုိင္း လက္ညဳိးတစ္ေခ်ာင္း အၿမဲေထာင္တတ္တာ အမွတ္ရတယ္
အရာရာ လူႀကီးဆန္ပီး ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းတတ္တဲ့ ငါ့ညီေလးကုိ သတိရတယ္
ႏႈတ္ခမ္းထူျပည့္ျပည့္ေလးနဲ႔ သားကေလလုိ႔ အၿမဲေျပာတတ္ခဲ့တာ ေအာက္ေမ့မိတယ္
သတိရျခင္းရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္ ဟုိမွာဘက္မွာ ေမွာင္မည္းတိတ္ဆိတ္မႈေတြခ်ည္း ရွိေနႏုိင္မလား
ျမဴေတြနဲ႔အုံ႕ဆုိင္း မႈန္မႈိင္းေနတဲ့ ကမၻာတစ္ဖက္မွာ မင္း ဘုရားစာရြတ္ေနမလား
ရာသီဥတု မၾကည္လင္ဘဲ ေတာေခြးအူသံေတြၾကားရင္ မင္း ေၾကာက္ေနမလား
ကံၾကမၼာဆုိတာ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ျဖစ္တတ္တဲ့တရားေတြပါလုိ႔ ေျပာရင္ မင္း ရီေနမလား

ညီေလးေရ
အိပ္မက္ျမစ္ရဲ႕ ကမၻာတစ္ဖက္ျခားမွာ မင္း အားတင္းထားပါဦး
မင္းၾကားခ်င္တဲ့ စကားလုံးေတြ ေျပာႏုိင္ဖုိ႔
ငါတုိ႔ရဲ႕အားအင္ေတြကို ထပ္တုိးလုိက္မယ္
ဟုိမွာ ကမၻာတစ္ဖက္ျခားမွာ မင္း စိတ္မပ်က္ေစရပါဘူး
မင္းထားခဲ့တဲ့ မင္းမက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေတြနဲ႔
မင္းတပ္မက္ခဲ့တဲ့ မင္းရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြအတြက္
တုိ႔တေတြရဲ႕ အသားဓာတ္ေတြနဲ႔ အားတက္ေစရပါမယ္

ျပည့္စုံ
(၁၆-၁၁-၂၀၀၉၊ ၁း၀၀ am)

(ကုိထူးအိမ္သင္ရဲ႕ ညီေလးေရ သီခ်င္းကုိ နားေထာင္ရင္း သတိရမိတဲ့ ေမာင္ငယ္ေလးေတြအတြက္ ေရးစပ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးပါ.. သူတုိ႔အေၾကာင္းကုိ လူငယ့္အေတြးပုိ႔စ္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္ရွင္)

အစမ္းသပ္ခံ

စိတ္မေကာင္းဘူးး
တစ္ကုိယ္ထီးတည္း သင္းကဲြသြားရတဲ့အခါ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ငါ့ရင္ထဲမွာ နာက်င္သြားတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ငါတုိ႔ရဲ႕ နာက်င္မႈေတြ တုိးသြားတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ငါတုိ႔ရဲ႕ ယုံၾကည္မႈေတြ အပြန္းပဲ့ခံရတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ငါတုိ႔ရဲ႕ ေသြးေတြ ရဲရဲနီမေနတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ငါတုိ႔ရဲ႕ ခင္မင္မႈေတြ ပ်က္ျပားသြားတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ကြာျခားမႈ ရုတ္တရက္ႀကီးမားသြားတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ေျဖရွင္းလုိ႔ ရတဲ့ ျပႆနာမျဖစ္ခဲ့တာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ဘာမဟုတ္တာေလးလုိ႔ အယူဆခံရတာကုိ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ငါတုိ႔ေတြရဲ႕ ႏွလုံးသားေတြ အစမ္းသပ္ခံရတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
လုံေလာက္တဲ့ အသိပညာေတြ ရွိမေနတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ေဝမွ်ခံစားတတ္တဲ့ ႏွလုံးသားေတြ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
လမ္းတစ္ဝက္မွာ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ရတာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
အားစိုက္ထုတ္လုိက္ရတဲ့ ႏွလုံးေသြးေတြ ယုိစီးက်ကုန္တာ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ျဖစ္သင့္တာထက္ ျဖစ္ကုန္တာက ပုိမ်ားသြားတာကုိ
စိတ္မေကာင္းဘူး
ဘယ္လုိပဲေျပာေျပာ စိတ္မေကာင္းဘူး

ျပည့္စုံ