ေန႔ေလးတစ္ေန႔ေပါ့.. ကေလးေလးတစ္ေယာက္ လက္အစုံကုိ ေျမွာက္ ေျခေထာက္ေတြကုိ စုံကန္ပီး ေလာကႀကီးထဲ ဂၽြမ္းထုိးေမွာက္ခုံ ဝင္ေရာက္ခဲ့တယ္ေလ.. အဲ့ဒီသႀကၤန္အခါတုန္းက ရက္ထပ္တဲ့ႏွစ္မုိ႔ သႀကၤန္ရက္က ရက္တစ္ရက္ ထပ္တုိးခဲ့တာ.. အဲ့ဒီေန႔က မွတ္မွတ္ရရ ဧၿပီလ ၁၂ ရက္ သႀကၤန္အႀကဳိေန႔တဲ့ေလ….
မနက္ခင္း ေနတက္ေရတက္မွာ ဖြားျမင္ခဲ့တဲ့ အဓိပတိဖြား ၾကာသပေတး သမီးေလးတဲ့… ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ေနေစခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ အေမက ေန႔နံမကုိက္ေပမဲ့ ကုိယ့္ဘဝအတြက္ နာမည္နာမတစ္ခု ေပးအပ္ခဲ့တယ္…
ဘဝက ပကာသနမဖက္ေပမဲ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္.. ေမာင္ႏွမ ေျခာက္ေယာက္.. ရုိးသားတဲ့ မိဘႏွစ္ပါးရဲ႕ အဆုံးအမေတြနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာခဲ့တဲ့ မိန္းခေလးက နည္းနည္းေတာ့ မာနႀကီးတတ္ခဲ့တယ္..
အငုိအရီနည္းပီး စကားေျပာခ်ိန္ေနာက္က်ခဲ့တဲ့ ကေလးေလးက အေမကုိလဲ ဒုကၡမေပးခဲ့ဖူးဘူးတဲ့.. ထားတဲ့ေနရာေန ေကၽြးတဲ့ အစာ စားပီး ေအးေဆးတဲ့ ကေလးေလးက သုံးႏွစ္အရြယ္မွာ ဆင္ဝက္သတ္ေပါက္ပီး ပစ္ရမလုိ အဖ်ားႀကီးပီး.. မိဘကုိ ပူပန္ဆင္းရဲျဖစ္ေစခဲ့ဖူးတာေလးပါပဲ..
အခုေတာ့ စကားက မ်ား ဆင္ေျခေတြက ကန္.. ဂ်စ္တီးဂ်စ္ကန္.. အျငင္းအခုန္ကလဲ သန္ေသး.. ေျပာလုိက္ရင္ ေပေစာင္ေစာင္နဲ႔ စကားေျပာခ်င္သလုိ မေျပာခ်င္သလုိကလဲ လုပ္တတ္ေသး.. အဲ့ဒီအမႈေတြနဲ႔ပဲ လူအျမင္ကပ္ေပါင္းလဲ မ်ားပီ.. အခုအထိကုိ ျပင္ခ်င္စိတ္မဝင္ေသး.. တရားကား ေဟာ၏ တရား မရ ဆုိသလုိပါပဲ…
ေန႔ရက္ေတြ တစ္ရက္ပီး တစ္ရက္… ေမြးေန႔ေတြ တစ္ခုပီး တစ္ခု ဒီလုိနဲ႔ပဲ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့.. .. ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေတြ.. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ.. ရင္ခုန္သံေတြ.. ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ.. ဆုံးရႈံးခဲ့ရမႈေတြ.. သူငယ္ခ်င္းေတြ.. ဘဝေတြ.. ေလာကဓံ အနိမ့္အျမင့္ ဒီလုိေတြနဲ႔ အသက္တမ္းသာ အလ်င္အျမန္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့တယ္
တခါတေလေတာ့လဲ ကုိယ္ပုိင္အသိဥာဏ္ေတြနဲ႔ တခါတေလေတာ့လဲ အေမမိဘေတြရဲ႕ ျဖစ္ေစခ်င္မႈေတြနဲ႔ တခါတေလေတာ့လဲ ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္ သူမ်ားေယာင္လုိ႔ အေမာင္ေယာင္မိတာေတြနဲ႔.. ျပႆနာေတြ.. အခက္အခဲေတြ.. ပဋိပကၡေတြ.. အရႈပ္အေထြးေတြ.. ေျခထုိးတာေတြ.. ေျခေခ်ာ္လဲတာေတြ.. အုိး အစုံစုံ အဖုံဖုံပါပဲ…
မာနႀကီးပီး တစ္ယူသန္စိတ္ႀကီးလွတယ္လုိ႔ အၿမဲ အထင္ခံရတဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ လူ႕သဘာဝရဲ႕ အထာေတြနဲ႔ ဟန္ေဆာင္ပီး ၿပဳံးျပတတ္ဖုိ႔ မနည္းက်င့္ယူေနရတုန္းပါပဲ… စိတ္အားငယ္တုိင္း အေမကုိ တပီး ေအာ္ဟစ္ငုိေၾကြးေနတုန္းပါပဲ… တခါတေလေတာ့လဲ ရွိရင္းစဲြအသက္ထက္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ပုိႀကီးခ်င္ေနခဲ့မိေသးတယ္..
ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ့ စာသားတစ္ခုမွာ ေပးပါလုိ႔ ေတာင္းဆုိတဲ့သူက ငုိျပတာနဲ႔တူပီး မေပးႏုိင္တဲ့သူကေတာ့ မေပးႏုိင္တဲ့အခါ ျပန္ငုိျပရတတ္တယ္လုိ႔ ဖတ္ခဲ့မိဖူးတယ္.. အဲ့ဒီကတည္းက အဲ့ဒီစာသားကုိ အရုိးစဲြခဲ့တယ္ ထင္ပါရဲ႕.. ကုိယ္ကသာ လူမသိေအာင္ ခန ခန ငုိမိဖူးေပမဲ့ ကုိယ့္ေရွ႕မွာ ျပန္ငုိျပမယ့္သူေတြကုိ တတ္ႏုိင္သေလာက္ မ်က္ႏွာလဲႊခ်င္မိတဲ့အခါ.. လုိခ်င္တာ လုိအပ္ေနတာေတြကုိ မေတာင္းေတာ့ဘဲ ႏႈတ္ဆိတ္ေနမိရင္း တစ္ခုပီး တစ္ခု ဆုံးရႈံး..…
အရာရာတုိင္းမွာ ကုိယ္က ဖြင့္ဟေျပာလုိက္ရင္ ရမယ္ဆုိတာ သိေပမဲ့ ေျပာမွ သိရမယ့္ စကားလုံးေတြထက္ အလုိက္တသိ ေပးမယ့္ အရာေတြကုိသာ အေလးထားတတ္လြန္းတဲ့အခါ… ရွိရင္းစဲြသံေယာဇဥ္ေတြမွာ နားမလည္ႏုိင္မႈေတြနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ေဝးကြာရင္း ဒီလုိနဲ႔ပဲ အထီးက်န္လာခဲ့တယ္..
ထားလုိက္ပါေလ… ထပ္တုိးလာမယ့္ သံေယာဇဥ္ေတြထက္ ထပ္ပုိးလာမယ့္ နာက်င္မႈေတြကုိလဲ ေၾကာက္လွပါတယ္… ဒီလုိနဲ႔ပဲ ခုိင္မာတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြ တစ္ခုပီး တစ္ခု ထပ္တုိးရစ္ေႏွာင္လာခဲ့..
အခုဆုိ အသက္က ၂၆ ႏွစ္ တင္းတင္းျပည့္ျပန္ပီ.. ကဲ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ႏွႏွစ္ေလာက္ ဆက္ရွင္သန္ေနႏုိင္ဦးမလဲ….
- ကုိယ့္ဘဝ အဆုံးသတ္မေရာက္ခင္အခ်ိန္အထိ အမိအဖကို လုပ္ေကၽြးျပဳစုႏုိင္မယ့္သူ ျဖစ္ခ်င္တယ္..
- မမႀကီးကုိ ကူညီႏုိင္မယ့္ လက္တစ္ဖက္ေလာက္ ျဖစ္ခ်င္တယ္..
- ကုိယ့္နာမည္ကုိ ေျပာလုိက္ရင္ ‘ဟာ သိတာေပါ့’ ဆုိတဲ့ မေကာင္းတာျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါဟာ ငါသာျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့အေၾကာင္း သူမ်ားေတြ သိေစခ်င္တယ္
- ယုံၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့ ပန္းတုိင္ကုိ အျမန္ဆုံး ေရာက္ခ်င္ေနတယ္.
- စစ္မွန္တဲ့ ျဖဴစင္တဲ့ သံေယာဇဥ္တရားေတြကုိ အပုိင္ရခ်င္တယ္…
ေန႔လယ္က အိမ္ကုိဖုန္းဆက္ေတာ့ အေဖက ဖုန္းလာကုိင္တယ္.. သမီးေလးေရ ေနေကာင္းေအာင္ေနေနာ္.. ဘန္ေကာက္မွာ အနီေတြ ေသာင္းက်န္းေနတာ အေဖ အရမ္းစိတ္ပူေနတယ္တဲ့.. အသံကုိ နဂုိအသံထက္ ရႊန္းရႊန္းေဝေအာင္ အေဖ့ကို စကားေတြ အမ်ားႀကီးေျပာမွ အေဖ စိတ္ေအးသြားတယ္.. ေမြးေန႔အတြက္ အိမ္မွာေတာ့ အေမက ဘုန္းႀကီးေတြကုိ ဆြမ္းခ်ဳိင့္လႈေပးမယ္.. အိမ္နီးခ်င္းေတြကုိ မုန္႔လုံးေရေပၚ ေဝမယ္တဲ့..
ဒီႏွစ္ေမြးေန႔ေလးက က်မကုိ ခံစားခ်က္ေတြ အမ်ဳိးစုံေပးစြမ္းခဲ့တယ္.. က်မ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ သူေတြဆီက ေမြးေန႔ဆုေတာင္းစကားေတြ ၾကားခဲ့ရသလုိ.. က်မ သိပ္ခ်စ္တဲ့ အကုိေတြ အမေတြဆီကလဲ က်မအတြက္ ေမြးေန႔ဆုေတာင္း ပုိ႔စ္ေလးေတြ လက္ေဆာင္ရခဲ့တယ္.. သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေလးတစ္ေယာက္လဲ ထပ္ရခဲ့ေသးတယ္.. က်မရဲ႕ Facebook Page က Wall မွာ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေတြ ေမြးေန႔ကိတ္မုန္႔ေတြအတြက္လဲ အရမ္းေက်းဇူးတင္မိတယ္. ေနာက္ပီး ေမြးေန႔ ေမြးေန႔နဲ႔ ဒီေန႔ မတုိင္ခင္ကတည္းက ႀကဳိရင္ခုန္ ႀကဳိေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့သူေတြလဲ ရွိခဲ့ၾကတယ္.. ဘုရားေရ က်မေလ အရမ္းကုိ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးမိတယ္.. ခန ခန မ်က္ရည္ဝဲမိေသးတယ္.. ဝမ္းသာလြန္းလုိ႔ေလ…
က်မရဲ႕ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလး ျဖဴက ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေရးေပးတယ္.. သူက ေရးမေပးခင္ က်မကုိ စုံေနေအာင္ အင္တာဗ်ဴးေတာ့တာပဲ.. က်မက ျပန္ေနာက္လုိက္တယ္.. အေနာ့္ကုိမ်ား စလစ္ဘရစ္တီမွတ္လုိ႔ ဗ်ဴးေနတာလား မသိလုိ႔.. အဲ့ဒီအေၾကာင္းအရာေတြကုိ အေျခခံပီး သူက ကဗ်ာေလးတပုဒ္ က်မအတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္.. ေနာက္ပီး က်မရဲ႕ဓာတ္ပုံကုိ photoshop နဲ႔ မွန္ေဘာင္ေလးေတြ လုပ္ပီး ျပင္ေပးခဲ့တယ္ ေက်းဇူးပါ ျဖဴေရ…
က်မခ်စ္တဲ့ အကုိဘရြတ္ခ္ကလဲ က်မအတြက္ အမွတ္တရ ပုိ႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ေရးေပးခဲ့တယ္.. သူနဲ႔ က်မနဲ႔ လုိင္းေပၚမွာေတြ႕လုိ႔ စကားစျမည္ေတြ ေျပာျဖစ္တုိင္း အၿမဲ စိတ္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ရီေမာျဖစ္တာ မ်ားတယ္.. တခါတေလ သူက စိတ္လုိလက္ရရွိရင္ ပုံျပင္ေတြ သီခ်င္းေတြ စာအုပ္ေတြအေၾကာင္း ေျပာျပတယ္.. အၿမဲေျပာတတ္တဲ့ အေၾကာင္းက ေလလြင့္သူ.. ေလလြင့္သူထဲက ညီမေလးကို သိပ္ခ်စ္တတ္တဲ့ အကုိအေၾကာင္း.. ေျပာတုိင္း မ်က္ရည္ဝဲသတဲ့.. ေနာက္ သူက ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ သူငယ္ခ်င္းေလးတစ္ေယာက္ လက္ေဆာင္ေပးေသးတယ္.. မယ္ရာတဲ့ Mirror . မေၾကးမုံေလးေပါ့.. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္..
က်မ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ညီအစ္မအရင္းလုိ အရမ္းခ်စ္တဲ့ အမ ႏွစ္ေယာက္ဆီက ဖုန္းေကာ္လ္တစ္ခုလဲ ရခဲ့ေသးတယ္.. အလုအယက္ စကားေတြေျပာေနရင္း ရင္ဘတ္ထဲ အတြင္းပုိင္းနက္နက္ထဲကကုိ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးမိတယ္.. ခ်စ္တဲ့ ခင္ဆီက ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ အနမ္းေတြ အမ်ားႀကီး ဖုန္းထဲက ရခဲ့သလုိ ခ်စ္တဲ့ ခရမ္းေလးက က်မအတြက္ ပုိ႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ ေရးေပးခဲ့တယ္. ညီမေလးေရ ....ဘုရားသခင္ဆိုတာ တကယ္ရွိျပီး ဖန္ဆင္းခဲ့တာဆိုရင္ အေနာ္ေလးက တကယ့္ gifted ေလးပါ ။
တဲ့.. က်မေၾကာင့္ ခ်စ္တဲ့သူေတြ အနည္းဆုံးေလး ၿပဳံးေပ်ာ္သြားတယ္ဆုိရင္ က်မ စိတ္ခ်မ္းသာပါတယ္.. သူတုိ႔ေၾကာင့္လဲ က်မ အၿမဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရဖူးတယ္..
သူတုိ႔ရဲ႕ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ စကားေလးေတြ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ပုိ႔စ္ေလးေတြ ေမြးေန႔အတြက္ အမွတ္တရေတြ ဒါေတြ ဒါေတြဟာ က်မအတြက္ေတာ့ တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈႀကီးပါ.. တကယ့္ကို ေက်းဇူးတင္မိတယ္.. တကယ့္ကုိလဲ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးမိတယ္..
ဘဝ ဆုိတာ ခုတ္ေမာင္းသြားေနတဲ့ မီးရထားတစ္စင္းျဖစ္တယ္ဆုိပါစို႔... က်မက ဘူတာစဥ္ ၂၆ ခုကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ပီးပီ.. ကုိယ့္ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ေမာင္းႏွင္သြားတဲ့ အျမန္ရထားတုိ႔ အစုန္ရထားတုိ႔ အဆန္ရထားတုိ႔လဲ ရွိခဲ့ဖူးရဲ႕.. ကုိယ့္ရထားေပၚမွာ လုိက္ပါလာပီးမွ ၾကားဘူတာစဥ္ေတြမွာ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့သူေတြေရာ.. အခုအထိ လုိက္ပါလာတဲ့သူေတြေရာ.. ကြမ္းတံေတြး ေထြးခ်ခ်င္တဲ့သူေတြေရာ.. ရထားမုိင္းဗုံးေထာင္ခ်င္သူေတြေရာ… အဖ်က္အေမွာင့္ေတြ ရွိေနႏုိင္သလုိ လာကူတဲြမယ့္ ေခါင္းတဲြေလးေတြ.. အေနာက္ကေန လာခ်ိတ္ဆက္မယ့္ ရထားတဲြေတြ.. ဒီလုိ အၾကင္နာတရားေတြနဲ႔ က်မရဲ႕ ရထားေလးက လမ္းေခ်ာ္သြားတယ္ ဆုိပါစုိ႔.. က်မကေတာ့ သံလမ္းရွိသေလာက္ ရထားကုိ အတင္းကာေရာ ေမာင္းႏွင္ေနဦးမွာပါပဲ..
ျပည့္စုံ (၁၂-၄-၂၀၁၀)
Sunday, April 11, 2010
Thursday, April 1, 2010
ထာဝရ
ထာဝရဆုိတဲ့ စကားလုံးဟာ
ငါ့ရဲ႕အဘိဓာန္မွာေတာ့
ေဝးကြာျခင္းဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္အတြက္ သပ္သပ္ပဲ
အမွန္တရားေရ
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပီး တိတ္တဆိတ္ေထာက္ခံေပးပါ
ထာဝရ….
မင္းကုိငါ……
ဒါလဲ ေဝးကြာဖို႔အတြက္ သပ္သပ္ပဲ
ထာဝရထက္
မင္းကုိငါ….
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေဝးကြာခဲ့ၾကတယ္…
ကံၾကမၼာ ဇာတ္ဆရာ အလုိက်
ငါ့ဘဝရဲ႕ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေတြထဲ
ထာဝရဆုိတာထက္
အသာမရခဲ့ဖူးတဲ့
ဇာတ္ေက်ာရုိးေတြထဲမွာ
ေဝးကြာျခင္းက ေျခကုပ္ၿမဲခဲ့တယ္…..
ကနဦး အစ
ထင္ေယာင္ထင္မွား အိပ္မက္ေတြထဲ
ထာဝရ ဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိပဲ
ငါက အသုံးမွားခဲ့ေသးတယ္..
ေဝးကြာၿမဲ ေဝးကြာလ်က္ပဲ….
ခ်စ္သူေရ
ထာဝရ ဆုိပီး..
ငါေရးခဲ့မိတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းထဲ
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက အသံတိတ္လ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက အမူအရာေတြ ဆြံ႕လ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက လူနဲ႔ေနရာနဲ႔ လဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ခံယူခ်က္ေတြ စဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ ကဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ျပင္ဆင္မႈေတြ မဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက မႈန္ရီျပာေဝေနတဲ့ အတိတ္မွာသာ ရွိလ်က္ ..
လြမ္းျခင္းနဲ႔ အတိတ္ေပါင္းစပ္လ်က္ရွိတဲ့ အိပ္မက္ထဲ
ခ်စ္သူေရ တစ္ရက္ထက္ေတာ့ ပုိလြမ္းေပးပါ…
ျပည့္စုံ
(၁-၄-၂၀၁၀၊ ၂း၅၆ pm)
ငါ့ရဲ႕အဘိဓာန္မွာေတာ့
ေဝးကြာျခင္းဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္အတြက္ သပ္သပ္ပဲ
အမွန္တရားေရ
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ပီး တိတ္တဆိတ္ေထာက္ခံေပးပါ
ထာဝရ….
မင္းကုိငါ……
ဒါလဲ ေဝးကြာဖို႔အတြက္ သပ္သပ္ပဲ
ထာဝရထက္
မင္းကုိငါ….
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေဝးကြာခဲ့ၾကတယ္…
ကံၾကမၼာ ဇာတ္ဆရာ အလုိက်
ငါ့ဘဝရဲ႕ ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေတြထဲ
ထာဝရဆုိတာထက္
အသာမရခဲ့ဖူးတဲ့
ဇာတ္ေက်ာရုိးေတြထဲမွာ
ေဝးကြာျခင္းက ေျခကုပ္ၿမဲခဲ့တယ္…..
ကနဦး အစ
ထင္ေယာင္ထင္မွား အိပ္မက္ေတြထဲ
ထာဝရ ဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိပဲ
ငါက အသုံးမွားခဲ့ေသးတယ္..
ေဝးကြာၿမဲ ေဝးကြာလ်က္ပဲ….
ခ်စ္သူေရ
ထာဝရ ဆုိပီး..
ငါေရးခဲ့မိတဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းထဲ
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက အသံတိတ္လ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက အမူအရာေတြ ဆြံ႕လ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက လူနဲ႔ေနရာနဲ႔ လဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ခံယူခ်က္ေတြ စဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ ကဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက ျပင္ဆင္မႈေတြ မဲြလ်က္
တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေနရာေတြက မႈန္ရီျပာေဝေနတဲ့ အတိတ္မွာသာ ရွိလ်က္ ..
လြမ္းျခင္းနဲ႔ အတိတ္ေပါင္းစပ္လ်က္ရွိတဲ့ အိပ္မက္ထဲ
ခ်စ္သူေရ တစ္ရက္ထက္ေတာ့ ပုိလြမ္းေပးပါ…
ျပည့္စုံ
(၁-၄-၂၀၁၀၊ ၂း၅၆ pm)
Tuesday, March 16, 2010
အေရာင္မဲ့ အထၳဳပၸတၱိ
အေမေရ
ဇာတိၿမဳိ႕ကေလးမွာ မုိးေတြသည္းေနတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက
အဓိပတိဖြား သမီးကုိ ေလာကႀကီးထဲ အေရာက္
အေမ ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္ေနာ္
ဖြားရခက္တဲ့ သမီးက
ေျခအစုံပစ္ ေလာကႀကီးထဲ ဇြတ္ဝင္ခဲ့တယ္ေလ
နီတာရဲ သမီးေလးကုိပုိက္ပီး
အိမ္ေခါင္ရဲ႕ မုိးယုိေနတဲ့တုိင္ေတြၾကား
အေမ ဗ်ာမ်ားေနခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
ဇာတိၿမဳိ႕ကေလးကုိ ခြာပီး ၿမဳိ႕သစ္ကေလးဆီ အလာလမ္းမွာေရာ
စစ္ကားႀကီးေပၚက ပစၥည္းထုပ္ေတြရဲ႕ၾကား
အိမ္ေဟာင္းေလးက ပစၥည္းအတုိအထြာေတြနဲ႔
ကေလးေျခာက္ေယာက္လက္ကုိဆဲြ
အေမ အံခဲပီး လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တယ္ေနာ္
ေလးတုိင္စင္ေဆာက္ထားတဲ့ တဲကေလးနံေဘးမွာ
စိတ္ဓာတ္ေတြ အလံထူပီး
အေမ မယုိင္မလဲ အားတင္းေနခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
မုိးေတြသည္းေနတဲ့ ေျမနီလမ္းေလးေဘးကေန
အမုိးအကာမလုံတဲ့ ေတာေက်ာင္းကေလးဆီ
ယုိင္နဲ႔နဲ႔ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔
ေျခေခ်ာ္လဲသြားေစမယ့္ ရႊံ႕ဗြက္ေတြၾကား
စာသင္ဖုိ႔ သြားေနတဲ့
သမီးကေလးရဲ႕မုိးကာအဝါေလးကုိ
တဲအိမ္ကေလးရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္ေဘးကေန
အေမ ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
အပ်ဳိေဖာ္ဝင္စ အရြယ္ စကားနည္းတဲ့သမီးက
စိတ္ကူးေတြ အတည္ႀကီးေတြး
ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ဥာဏ္ေလးနဲ႔
ကတၱရာပုံးဖက္ ေလးနက္တဲ့အေတြးေတြ
အေရွ႕လဲ မတုိး အေနာက္လဲ မေရာက္
လူတြင္က်ယ္မလုပ္ဘဲ ခပ္ကုပ္ကုပ္ေနခဲ့တုန္းက
စကားနည္းတဲ့သမီးေလး
အေမ့နံေဘးမွာ အားကုိးရာေလးလုိ႔ အၿမဲေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
အရြယ္ေရာက္စျပဳလာတဲ့ သမီးကေလ
စားဝတ္ေနေရး ကူညီဖုိ႔အေတြးနဲ႔
ေလာကရဲ႕ ဘဘာဝအထာေတြကုိ မသိေသးဘဲ
ေလွကားထစ္လုိ အေက်ာ္အတက္ အခြအဆင္း
လုပ္ငန္းခြင္ထဲ အစ အဝင္မွာပဲ
လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္
စိတ္ကူးေတြ အကုန္ေနာက္ခဲ့ဖူးတယ္
ခ်ည့္နဲ႔ေနတဲ့ အေတြးနဲ႔ အားငယ္ေနတဲ့ သမီးေလးကုိ
ဒါ ဘဝပဲလုိ႔ အေမ အားေပးခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
လမ္းေပ်ာက္ေနေပမဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ေနဆဲ သမီးအတြက္ေလ
ေက်ာခ်င္းကပ္သူငယ္ခ်င္းရလုိ႔ ေက်နပ္ခဲ့သမွ်
ရင္ခ်င္းအပ္ ခါးကုိဖက္ပီး
ေနာက္ေက်ာကုိ ဓားနဲ႔ထုိးသြားတယ္ အေမ
အေတာင္အလက္မစုံေသးေပမဲ့
အျမင့္ပ်ံခ်င္တဲ့ သမီးကေလ
ေမြးရပ္ေျမကုိခဲြ
စိတ္ကူးေတြထဲ အေတာင္ပံေတြ တပ္ခဲ့တုန္းက
အေမက မ်က္ရည္ဖုံးေပမဲ့ အေပ်ာ္ဆုံးျဖစ္ေနခဲ့မွာပါေနာ္
အေမေရ
သမားရုိးက် မိန္းမဘဝကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတဲ့သမီးကေလ
အေဖာ္မင္ေပမဲ့ မေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရဖူးတဲ့ လူငယ္သဘာဝတုန္းကေတာ့
ေလွ်ာ္ပင္လုိ ဖမ္းဆုပ္ခ်င္စရာ
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ႏွလုံးသားထဲ ေကာက္ရခဲ့ဖူးပါရဲ႕
အခုမ်ားက်ေတာ့ေရာ..
ရစ္ေႏွာင္ထားဖုိ႔ မလုိအပ္ေပမဲ့
လက္ရွိရဲ႕ အခ်စ္ကုိပဲ အရူးအမူးအေတြးနဲ႔ ခ်စ္ေနမိဆဲဆုိတာ
အေမမ်ားသိရင္ အေမ့ထက္ ပုိခ်စ္သူကုိ ရွာလုိ႔ ဝမ္းနည္းေနမလားေနာ္
အေမေရ
ေခတ္မီတုိးတက္ေနတဲ့ ၿမဳိ႕ႀကီးျပႀကီးထဲ
သမီးရဲ႕ညခင္းမွာ မသာတဲ့ လမင္းကုိ
မလင္းတလင္း ၾကယ္အစင္းရဲ႕ အလင္းေတြအားကိုးပီး
အေမ့ရဲ႕ ညခင္းမွာ လမင္းသာေနမွာပဲလုိ႔
အားအင္ေတြ ေမြးခဲ့တယ္ အေမ
အမ်ားညီ ဤကုိ ကၽြဲမဖတ္ရတဲ့ ထုံးစံေတြထဲမွာ
သမီးကေတာ့ေလ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ဇဲြအျဖစ္ေျပာင္းပီး
အဆင္ေျပတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းစကားနဲ႔
အေမ သမီးရဲ႕သတင္းၾကားရရင္ ေပ်ာ္ေနမွာပါေနာ္
အေမေရ
အေမခ်က္တဲ့ ထမင္းဟင္းကုိ လြမ္းေနတုိင္း
အပုိအသုိင္းအဝုိင္းခ်ဲ႕ထားတဲ့ ညစာထမင္းဝုိင္းေတြထဲ
သမီးကေလ
အေမ မႀကဳိက္တဲ့ ေျခေလးေခ်ာင္းအသားေတြ
အေမ မႀကဳိက္ ဘုရားမႀကဳိက္တဲ့ အခ်ဳိရည္ေတြ ေသာက္ပီး
အေမေရလုိ႔ စိတ္ကူးထဲ တပီး
အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ ညည္းမိတုိင္း
မ်က္ရည္ေတြ ညတုိင္းဝုိင္းမိတယ္ အေမ
အေမမ်ားသိရင္ မခ်ိတဲ့အေတြးေတြနဲ႔ ဝမ္းနည္းေနမွာေနာ္
အေမေရ
အသက္ပဲႀကီးလာတဲ့ သမီးကေလ
အခုအခ်ိန္ထိေတာ့ ငယ္က်င့္စရုိက္ေတြ
မေျပာင္းလဲေသးဘဲ ေတြေဝေနတုန္းပဲ အေမေရ
သံႏၷိဌာန္ေတြ ေလးေလးနက္နက္ခ်
ဆုံးျဖတ္ရခက္တဲ့ စကားလုံးလွလွေတြနဲ႔
ေဘာင္ခတ္ထားတဲ့ အေတြးေတြကုိပဲ ေတြးပီး
ေႏွာင္တြယ္ေနတဲ့ အဝန္းအဝုိင္းေလးမွာတင္ကုိ
အခုအထိေလ အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ အေတြးေတြ
ဟုိးအျမင့္ကုိ ထပ္ပ်ံသန္းခ်င္တဲ့ အေတြးေတြနဲ႔
စိတ္ကူးေတြ ႏွစ္ခြေတြးေနမိတုန္းပါပဲ အေမ…..
ျပည့္စုံ
(၁၆-၃-၂၀၁၀၊ ၅း၅၈ pm)
ဇာတိၿမဳိ႕ကေလးမွာ မုိးေတြသည္းေနတဲ့ အခ်ိန္တုန္းက
အဓိပတိဖြား သမီးကုိ ေလာကႀကီးထဲ အေရာက္
အေမ ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့တယ္ေနာ္
ဖြားရခက္တဲ့ သမီးက
ေျခအစုံပစ္ ေလာကႀကီးထဲ ဇြတ္ဝင္ခဲ့တယ္ေလ
နီတာရဲ သမီးေလးကုိပုိက္ပီး
အိမ္ေခါင္ရဲ႕ မုိးယုိေနတဲ့တုိင္ေတြၾကား
အေမ ဗ်ာမ်ားေနခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
ဇာတိၿမဳိ႕ကေလးကုိ ခြာပီး ၿမဳိ႕သစ္ကေလးဆီ အလာလမ္းမွာေရာ
စစ္ကားႀကီးေပၚက ပစၥည္းထုပ္ေတြရဲ႕ၾကား
အိမ္ေဟာင္းေလးက ပစၥည္းအတုိအထြာေတြနဲ႔
ကေလးေျခာက္ေယာက္လက္ကုိဆဲြ
အေမ အံခဲပီး လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တယ္ေနာ္
ေလးတုိင္စင္ေဆာက္ထားတဲ့ တဲကေလးနံေဘးမွာ
စိတ္ဓာတ္ေတြ အလံထူပီး
အေမ မယုိင္မလဲ အားတင္းေနခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
မုိးေတြသည္းေနတဲ့ ေျမနီလမ္းေလးေဘးကေန
အမုိးအကာမလုံတဲ့ ေတာေက်ာင္းကေလးဆီ
ယုိင္နဲ႔နဲ႔ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔
ေျခေခ်ာ္လဲသြားေစမယ့္ ရႊံ႕ဗြက္ေတြၾကား
စာသင္ဖုိ႔ သြားေနတဲ့
သမီးကေလးရဲ႕မုိးကာအဝါေလးကုိ
တဲအိမ္ကေလးရဲ႕ တံစက္ၿမိတ္ေဘးကေန
အေမ ရပ္ၾကည့္ေနခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
အပ်ဳိေဖာ္ဝင္စ အရြယ္ စကားနည္းတဲ့သမီးက
စိတ္ကူးေတြ အတည္ႀကီးေတြး
ေဂါက္ေတာက္ေတာက္ဥာဏ္ေလးနဲ႔
ကတၱရာပုံးဖက္ ေလးနက္တဲ့အေတြးေတြ
အေရွ႕လဲ မတုိး အေနာက္လဲ မေရာက္
လူတြင္က်ယ္မလုပ္ဘဲ ခပ္ကုပ္ကုပ္ေနခဲ့တုန္းက
စကားနည္းတဲ့သမီးေလး
အေမ့နံေဘးမွာ အားကုိးရာေလးလုိ႔ အၿမဲေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
အရြယ္ေရာက္စျပဳလာတဲ့ သမီးကေလ
စားဝတ္ေနေရး ကူညီဖုိ႔အေတြးနဲ႔
ေလာကရဲ႕ ဘဘာဝအထာေတြကုိ မသိေသးဘဲ
ေလွကားထစ္လုိ အေက်ာ္အတက္ အခြအဆင္း
လုပ္ငန္းခြင္ထဲ အစ အဝင္မွာပဲ
လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္
စိတ္ကူးေတြ အကုန္ေနာက္ခဲ့ဖူးတယ္
ခ်ည့္နဲ႔ေနတဲ့ အေတြးနဲ႔ အားငယ္ေနတဲ့ သမီးေလးကုိ
ဒါ ဘဝပဲလုိ႔ အေမ အားေပးခဲ့ဖူးတယ္ေနာ္
အေမေရ
လမ္းေပ်ာက္ေနေပမဲ့ လမ္းေလွ်ာက္ေနဆဲ သမီးအတြက္ေလ
ေက်ာခ်င္းကပ္သူငယ္ခ်င္းရလုိ႔ ေက်နပ္ခဲ့သမွ်
ရင္ခ်င္းအပ္ ခါးကုိဖက္ပီး
ေနာက္ေက်ာကုိ ဓားနဲ႔ထုိးသြားတယ္ အေမ
အေတာင္အလက္မစုံေသးေပမဲ့
အျမင့္ပ်ံခ်င္တဲ့ သမီးကေလ
ေမြးရပ္ေျမကုိခဲြ
စိတ္ကူးေတြထဲ အေတာင္ပံေတြ တပ္ခဲ့တုန္းက
အေမက မ်က္ရည္ဖုံးေပမဲ့ အေပ်ာ္ဆုံးျဖစ္ေနခဲ့မွာပါေနာ္
အေမေရ
သမားရုိးက် မိန္းမဘဝကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတဲ့သမီးကေလ
အေဖာ္မင္ေပမဲ့ မေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရဖူးတဲ့ လူငယ္သဘာဝတုန္းကေတာ့
ေလွ်ာ္ပင္လုိ ဖမ္းဆုပ္ခ်င္စရာ
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ႏွလုံးသားထဲ ေကာက္ရခဲ့ဖူးပါရဲ႕
အခုမ်ားက်ေတာ့ေရာ..
ရစ္ေႏွာင္ထားဖုိ႔ မလုိအပ္ေပမဲ့
လက္ရွိရဲ႕ အခ်စ္ကုိပဲ အရူးအမူးအေတြးနဲ႔ ခ်စ္ေနမိဆဲဆုိတာ
အေမမ်ားသိရင္ အေမ့ထက္ ပုိခ်စ္သူကုိ ရွာလုိ႔ ဝမ္းနည္းေနမလားေနာ္
အေမေရ
ေခတ္မီတုိးတက္ေနတဲ့ ၿမဳိ႕ႀကီးျပႀကီးထဲ
သမီးရဲ႕ညခင္းမွာ မသာတဲ့ လမင္းကုိ
မလင္းတလင္း ၾကယ္အစင္းရဲ႕ အလင္းေတြအားကိုးပီး
အေမ့ရဲ႕ ညခင္းမွာ လမင္းသာေနမွာပဲလုိ႔
အားအင္ေတြ ေမြးခဲ့တယ္ အေမ
အမ်ားညီ ဤကုိ ကၽြဲမဖတ္ရတဲ့ ထုံးစံေတြထဲမွာ
သမီးကေတာ့ေလ စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ ဇဲြအျဖစ္ေျပာင္းပီး
အဆင္ေျပတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းစကားနဲ႔
အေမ သမီးရဲ႕သတင္းၾကားရရင္ ေပ်ာ္ေနမွာပါေနာ္
အေမေရ
အေမခ်က္တဲ့ ထမင္းဟင္းကုိ လြမ္းေနတုိင္း
အပုိအသုိင္းအဝုိင္းခ်ဲ႕ထားတဲ့ ညစာထမင္းဝုိင္းေတြထဲ
သမီးကေလ
အေမ မႀကဳိက္တဲ့ ေျခေလးေခ်ာင္းအသားေတြ
အေမ မႀကဳိက္ ဘုရားမႀကဳိက္တဲ့ အခ်ဳိရည္ေတြ ေသာက္ပီး
အေမေရလုိ႔ စိတ္ကူးထဲ တပီး
အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ ညည္းမိတုိင္း
မ်က္ရည္ေတြ ညတုိင္းဝုိင္းမိတယ္ အေမ
အေမမ်ားသိရင္ မခ်ိတဲ့အေတြးေတြနဲ႔ ဝမ္းနည္းေနမွာေနာ္
အေမေရ
အသက္ပဲႀကီးလာတဲ့ သမီးကေလ
အခုအခ်ိန္ထိေတာ့ ငယ္က်င့္စရုိက္ေတြ
မေျပာင္းလဲေသးဘဲ ေတြေဝေနတုန္းပဲ အေမေရ
သံႏၷိဌာန္ေတြ ေလးေလးနက္နက္ခ်
ဆုံးျဖတ္ရခက္တဲ့ စကားလုံးလွလွေတြနဲ႔
ေဘာင္ခတ္ထားတဲ့ အေတြးေတြကုိပဲ ေတြးပီး
ေႏွာင္တြယ္ေနတဲ့ အဝန္းအဝုိင္းေလးမွာတင္ကုိ
အခုအထိေလ အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ အေတြးေတြ
ဟုိးအျမင့္ကုိ ထပ္ပ်ံသန္းခ်င္တဲ့ အေတြးေတြနဲ႔
စိတ္ကူးေတြ ႏွစ္ခြေတြးေနမိတုန္းပါပဲ အေမ…..
ျပည့္စုံ
(၁၆-၃-၂၀၁၀၊ ၅း၅၈ pm)
Saturday, February 27, 2010
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ..
ရင္ထဲမွာ ဒဏ္ရာနက္နက္စူးဝင္ခဲ့
တစ္ကုိယ္ထီးတည္းပါပဲ
ကုိယ့္အပိုင္ဆုိတာ မရွိခဲ့ပါဘူး
ျပန္ေတြးမိကာမွ ဘဝဟာ ပုိအဓိပၸါယ္မဲ့လာတယ္
အေကာင္အထည္ေတာ့ ရွိပါရဲ႕
အရိပ္မပါတဲ့လူလုိပဲ
ထူးရင္ေတာင္ ေခၚမယ့္သူမရွိခဲ့ပါ
ၾကားေနရတဲ့ နားလဲ ရွိပါရဲ႕နဲ႔
ျပန္ေျပာဖုိ႔ေတာ့ တိတ္တဆိတ္ဆြံ႕အလုိ႔
မရွိတဲ့ေနရာေဘးမွာ ေခ်ာင္ကပ္ေနခဲ့ရင္း
အရိပ္မဲ့ရတဲ့ဘဝမ်ား အလင္းေရာင္မွာေတာင္
ေမွာင္ရိပ္က်ေနခဲ့
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ
ၿမဳိ႕ရုိးတစ္ပတ္ က်ဳံးေဘးမွာ ဆုိင္ကယ္နဲ႔ပတ္ခဲ့တုန္းက
ၿမဳိ႕ကေလးရဲ႕ ေအးခ်မ္းမႈနဲ႔
ပန္းရနံ႕ေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈက
အိေျႏၵႀကီးတဲ့ အပ်ဳိႀကီးတစ္ေယာက္လုိပ
တည္ၿငိမ္ေပမဲ့ သူစိမ္းဆန္လွတယ္
ခ်င္းမုိင္ရဲ႕ အလင္းယုိင္ ညခ်မ္းေတြမွာ
ျမဴးတူးေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တုန္းက
စိမ္းသူႀကီးလုိ ခံစားရတာကလဲြလုိ႔
ေပ်ာ္သလုိေတာ့ ရွိပါရဲ႕
သဟဇာတမျဖစ္တဲ့ အေတြးေတြက
တခါတေလမွာ ရင္ခြင္ကုိ ခပ္ျပင္းျပင္းရုိက္ခတ္ခဲ့
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ
ဘဝဟာ သမားရုိးက်မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး
ဒီလုိအေတြးေတြနဲ႔ပဲ ခ်င္းမုိင္ကုိစြန္႔ခဲ့တယ္
……....
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ.....
ျပည့္စုံ
(၂၇-၂-၂၀၁၀၊ ၆း၀၀ pm) (Tak)
ရင္ထဲမွာ ဒဏ္ရာနက္နက္စူးဝင္ခဲ့
တစ္ကုိယ္ထီးတည္းပါပဲ
ကုိယ့္အပိုင္ဆုိတာ မရွိခဲ့ပါဘူး
ျပန္ေတြးမိကာမွ ဘဝဟာ ပုိအဓိပၸါယ္မဲ့လာတယ္
အေကာင္အထည္ေတာ့ ရွိပါရဲ႕
အရိပ္မပါတဲ့လူလုိပဲ
ထူးရင္ေတာင္ ေခၚမယ့္သူမရွိခဲ့ပါ
ၾကားေနရတဲ့ နားလဲ ရွိပါရဲ႕နဲ႔
ျပန္ေျပာဖုိ႔ေတာ့ တိတ္တဆိတ္ဆြံ႕အလုိ႔
မရွိတဲ့ေနရာေဘးမွာ ေခ်ာင္ကပ္ေနခဲ့ရင္း
အရိပ္မဲ့ရတဲ့ဘဝမ်ား အလင္းေရာင္မွာေတာင္
ေမွာင္ရိပ္က်ေနခဲ့
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ
ၿမဳိ႕ရုိးတစ္ပတ္ က်ဳံးေဘးမွာ ဆုိင္ကယ္နဲ႔ပတ္ခဲ့တုန္းက
ၿမဳိ႕ကေလးရဲ႕ ေအးခ်မ္းမႈနဲ႔
ပန္းရနံ႕ေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈက
အိေျႏၵႀကီးတဲ့ အပ်ဳိႀကီးတစ္ေယာက္လုိပ
တည္ၿငိမ္ေပမဲ့ သူစိမ္းဆန္လွတယ္
ခ်င္းမုိင္ရဲ႕ အလင္းယုိင္ ညခ်မ္းေတြမွာ
ျမဴးတူးေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တုန္းက
စိမ္းသူႀကီးလုိ ခံစားရတာကလဲြလုိ႔
ေပ်ာ္သလုိေတာ့ ရွိပါရဲ႕
သဟဇာတမျဖစ္တဲ့ အေတြးေတြက
တခါတေလမွာ ရင္ခြင္ကုိ ခပ္ျပင္းျပင္းရုိက္ခတ္ခဲ့
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ
ဘဝဟာ သမားရုိးက်မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး
ဒီလုိအေတြးေတြနဲ႔ပဲ ခ်င္းမုိင္ကုိစြန္႔ခဲ့တယ္
……....
ေနရစ္ခဲ့ေတာ့ ခ်င္းမုိင္ေရ.....
ျပည့္စုံ
(၂၇-၂-၂၀၁၀၊ ၆း၀၀ pm) (Tak)
Wednesday, February 10, 2010
ကံပစ္ခ်တဲ့ ဘ၀ေတြ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ေရးေၾကာင္းေတြက
ဘဝကုိ ဒုံးခံပီး ရင္ဆုိင္မယ့္ သတၱိအျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အရင္းခံကလဲ ရုိးသားၾကတယ္
သူတုိ႔မွာ ဆန္းျပားတဲ့ အေတြးေတြလဲ သိပ္မရွိဘူး
သူတုိ႔မွာ ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းေတြကလဲ ေရြးစရာ သိပ္မမ်ားဘူး
သူတုိ႔ရဲ႕လုိဘေတြကလဲ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ ျပည့္စုံဖုိ႔ပဲ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြမွာ အားမာန္ေတာ့ အျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔က အရာရာကုိ ကံကုိပဲ ပုံခ်
ငတ္ရတာကုိက ေရွးကံမေကာင္းခဲ့လုိ႔တဲ့
သြားမရွိေတာ့တဲ့ အဘြားအုိက ခြက္ကေလးတလုံး လက္ဆဲြပီး ေျပာရွာတယ္
"ဘယ္သူ႔ကုိမ်ား အျပစ္တင္ရမလဲကြယ္
ဘဝေတြကုိက ဆုိးလြန္းပါတယ္
ရင္ထဲက မခ်ိတာေတြအတြက္
သူတပါးကုိေတာင္ အျပစ္မတင္ရက္ရွာဘူး"
သူတုိ႔ရဲ႕ အနာဂတ္အိပ္မက္မွာ
ဇိမ္ခံစည္းစိမ္ေတြ မပါဝင္ဘူး
ကုိယ့္မိသားစု ကုိယ့္တဲကေလးနဲ႔
မိသားစုေတြ ထမင္းဝုိင္း
အပုိအသိုင္းအဝုိင္း မပါေတာင္
ထမင္းၾကမ္းခဲကေလးကုိ ပဲကေလး ဆီဆမ္းစားရတာကုိက
ေလာကနိဗၺာန္တဲ့ေလ
သူတုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဝတၱရားေတြကလဲ
အစဥ္အလာအတိုင္းပဲ လႈပ္ရွားၾကတယ္
သူတုိ႔က ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က လူ႕အခြင့္အေရး ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က သူတုိ႔ရပုိင္ခြင့္ကုိေတာင္ ဘယ္သူဆီက ေတာင္းရမွန္း မသိၾကဘူး….
ျပည့္စုံ (၂-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၃၅ am)
(နာဂစ္ႏွစ္ပတ္လည္အတြက္ ေရးစပ္ထားတဲ့ တင္ပီးသား ပုိ႔စ္အေဟာင္းေလးပါ.. လႈိင္သာယာစက္မႈဇုန္က လစာေငြတစ္ေသာင္းက်ပ္ေလးတုိးေပးဖုိ႔အေရး လက္နက္ကုိင္လူသတ္သမားေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ လည္စင္းေပးေနရရွာတဲ့ တုိက္ပဲြဝင္ ရဲေမေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့မ်က္လုံးေတြအတြက္ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ျပန္တင္လုိက္တာပါရွင္..)
ဘဝကုိ ဒုံးခံပီး ရင္ဆုိင္မယ့္ သတၱိအျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔ေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္အရင္းခံကလဲ ရုိးသားၾကတယ္
သူတုိ႔မွာ ဆန္းျပားတဲ့ အေတြးေတြလဲ သိပ္မရွိဘူး
သူတုိ႔မွာ ေလွ်ာက္ရမယ့္လမ္းေတြကလဲ ေရြးစရာ သိပ္မမ်ားဘူး
သူတုိ႔ရဲ႕လုိဘေတြကလဲ အေျခခံလုိအပ္ခ်က္ ျပည့္စုံဖုိ႔ပဲ
သူတုိ႔ရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြမွာ အားမာန္ေတာ့ အျပည့္ရွိၾကတယ္
သူတုိ႔က အရာရာကုိ ကံကုိပဲ ပုံခ်
ငတ္ရတာကုိက ေရွးကံမေကာင္းခဲ့လုိ႔တဲ့
သြားမရွိေတာ့တဲ့ အဘြားအုိက ခြက္ကေလးတလုံး လက္ဆဲြပီး ေျပာရွာတယ္
"ဘယ္သူ႔ကုိမ်ား အျပစ္တင္ရမလဲကြယ္
ဘဝေတြကုိက ဆုိးလြန္းပါတယ္
ရင္ထဲက မခ်ိတာေတြအတြက္
သူတပါးကုိေတာင္ အျပစ္မတင္ရက္ရွာဘူး"
သူတုိ႔ရဲ႕ အနာဂတ္အိပ္မက္မွာ
ဇိမ္ခံစည္းစိမ္ေတြ မပါဝင္ဘူး
ကုိယ့္မိသားစု ကုိယ့္တဲကေလးနဲ႔
မိသားစုေတြ ထမင္းဝုိင္း
အပုိအသိုင္းအဝုိင္း မပါေတာင္
ထမင္းၾကမ္းခဲကေလးကုိ ပဲကေလး ဆီဆမ္းစားရတာကုိက
ေလာကနိဗၺာန္တဲ့ေလ
သူတုိ႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္ဝတၱရားေတြကလဲ
အစဥ္အလာအတိုင္းပဲ လႈပ္ရွားၾကတယ္
သူတုိ႔က ႏုိင္ငံေရးဆုိတာ ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က လူ႕အခြင့္အေရး ဘာလဲ မသိၾကဘူး
သူတုိ႔က သူတုိ႔ရပုိင္ခြင့္ကုိေတာင္ ဘယ္သူဆီက ေတာင္းရမွန္း မသိၾကဘူး….
ျပည့္စုံ (၂-၅-၂၀၀၉၊ ၂း၃၅ am)
(နာဂစ္ႏွစ္ပတ္လည္အတြက္ ေရးစပ္ထားတဲ့ တင္ပီးသား ပုိ႔စ္အေဟာင္းေလးပါ.. လႈိင္သာယာစက္မႈဇုန္က လစာေငြတစ္ေသာင္းက်ပ္ေလးတုိးေပးဖုိ႔အေရး လက္နက္ကုိင္လူသတ္သမားေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ လည္စင္းေပးေနရရွာတဲ့ တုိက္ပဲြဝင္ ရဲေမေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့မ်က္လုံးေတြအတြက္ ဒီကဗ်ာေလးကုိ ျပန္တင္လုိက္တာပါရွင္..)
Monday, February 1, 2010
မုိးတိမ္ထဲဝယ္
ေနရာဌာေန အတည္တက် မရွိခဲ့ပါဘူး
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင့္ခဲ့
ဖမ္းဆုပ္မရတဲ့ တိမ္လႊာစုိင္သက္သက္ပါပဲ
ကုိယ့္အပူရွိန္နဲ႔ကုိယ္ ေငြ႕ရည္ဖဲြ႕ခဲ့ရတယ္
ေလးလံလာတဲ့ ကုိယ့္ရင္ေငြ႕ေတြေၾကာင့္
ေတာင္တန္းေတြရဲ႕တစ္ဖက္ကုိေရာက္ေတာ့
မုိးေရအျဖစ္နဲ႔ ရြာခ်ခဲ့တယ္
မုိးခါးေရေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
ရြာက်တဲ့ မုိးေရနဲ႔ပဲ ဘဝဟာ စုိစြတ္ခဲ့ရတယ္
တစ္ကုိယ္စာလုံတဲ့ ထီးရွာေပးပါ
တစ္ဘဝစာအတြက္ေတာ့ ဒီအတုိင္းက ဒီအတုိင္း
စိတ္ကူးေတြ မရုိင္းခဲ့ပါဘူး
စိတ္ရုိင္းေတြေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ေပါက္မိတယ္
လူရုိင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္လဲ အေကာင္းသား
ရခဲ့တဲ့ေနာင္တေတြက အေရာင္ေတြျပယ္လုိ႔
ဒါနဲ႔ေတာင္ နကၡတ္ေတြ လဲြခဲ့ေသးတယ္
ဇာတ္လမ္းထဲက စကားလုံးေတြနဲ႔ပါ
ၿပဳံးေစခ်င္မိတယ္ ေပ်ာ္ေစခ်င္တာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ပဲ
ငါလဲ အရူးအမူးက်ရႈံးခဲ့
ဇာတ္သိမ္းမွာ ရႈံးနိမ့္က်န္ခဲ့ရမယ္မွန္း သိခဲ့ရက္နဲ႔
ရူးရူးမုိက္မုိက္ သရုပ္ေဆာင္ေနမိခဲ့တယ္
ဇာတ္ညႊန္းေတြ အခါခါ ေျပာင္းလဲ
ဇာတ္သိမ္းေတာ့ မေျပာင္းခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္
မေရရာတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ပဲ
ဇာတ္ညႊန္းဆရာကုိ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးေနမိတယ္
ရခဲတဲ့လူ႕ဘဝတစ္ခုအေနနဲ႔ေပါ့
ေကာင္းကင္က အပ္တစ္စင္းနဲ႔ လူ႔ျပည္က အပ္တစ္စင္းအၾကား
ျဗဟၼာႀကီးေလးဦးနဲ႔ အာဒမ္ ဧဝ
တူႏွစ္ျဖာေပါင္းစပ္မႈတဲ့
သုခကမၻာခ်ည္းထင္ထားခဲ့သမွ်
ဓားသြားထက္က ပ်ားရည္စက္ကုိ ေမွ်ာ္တပ္မက္မိေနတုန္း
အဆုံးမွာေတာ့ ဖမ္းဆုပ္ခဲ့စရာ ျမက္ပင္ေလးကို
ေခ်ာက္ကမ္းပါးေဘးမွာ ေပါက္ေစခ်င္မိသူပါ
ဒီလုိနဲ႔ပဲ တစ္ဖန္ ေမ်ာလြင့္ခဲ့ျပန္တယ္….
ျပည့္စုံ
(၃၁-၁-၂၀၁၀၊ ၁၁း၂၁ pm)
ဒီလုိနဲ႔ပဲ ေလႏွင္ရာ ေမ်ာလြင့္ခဲ့
ဖမ္းဆုပ္မရတဲ့ တိမ္လႊာစုိင္သက္သက္ပါပဲ
ကုိယ့္အပူရွိန္နဲ႔ကုိယ္ ေငြ႕ရည္ဖဲြ႕ခဲ့ရတယ္
ေလးလံလာတဲ့ ကုိယ့္ရင္ေငြ႕ေတြေၾကာင့္
ေတာင္တန္းေတြရဲ႕တစ္ဖက္ကုိေရာက္ေတာ့
မုိးေရအျဖစ္နဲ႔ ရြာခ်ခဲ့တယ္
မုိးခါးေရေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး
ရြာက်တဲ့ မုိးေရနဲ႔ပဲ ဘဝဟာ စုိစြတ္ခဲ့ရတယ္
တစ္ကုိယ္စာလုံတဲ့ ထီးရွာေပးပါ
တစ္ဘဝစာအတြက္ေတာ့ ဒီအတုိင္းက ဒီအတုိင္း
စိတ္ကူးေတြ မရုိင္းခဲ့ပါဘူး
စိတ္ရုိင္းေတြေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ ေပါက္မိတယ္
လူရုိင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရင္လဲ အေကာင္းသား
ရခဲ့တဲ့ေနာင္တေတြက အေရာင္ေတြျပယ္လုိ႔
ဒါနဲ႔ေတာင္ နကၡတ္ေတြ လဲြခဲ့ေသးတယ္
ဇာတ္လမ္းထဲက စကားလုံးေတြနဲ႔ပါ
ၿပဳံးေစခ်င္မိတယ္ ေပ်ာ္ေစခ်င္တာ တစ္ခုတည္းနဲ႔ပဲ
ငါလဲ အရူးအမူးက်ရႈံးခဲ့
ဇာတ္သိမ္းမွာ ရႈံးနိမ့္က်န္ခဲ့ရမယ္မွန္း သိခဲ့ရက္နဲ႔
ရူးရူးမုိက္မုိက္ သရုပ္ေဆာင္ေနမိခဲ့တယ္
ဇာတ္ညႊန္းေတြ အခါခါ ေျပာင္းလဲ
ဇာတ္သိမ္းေတာ့ မေျပာင္းခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္
မေရရာတဲ့ အေတြးေတြနဲ႔ပဲ
ဇာတ္ညႊန္းဆရာကုိ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးေနမိတယ္
ရခဲတဲ့လူ႕ဘဝတစ္ခုအေနနဲ႔ေပါ့
ေကာင္းကင္က အပ္တစ္စင္းနဲ႔ လူ႔ျပည္က အပ္တစ္စင္းအၾကား
ျဗဟၼာႀကီးေလးဦးနဲ႔ အာဒမ္ ဧဝ
တူႏွစ္ျဖာေပါင္းစပ္မႈတဲ့
သုခကမၻာခ်ည္းထင္ထားခဲ့သမွ်
ဓားသြားထက္က ပ်ားရည္စက္ကုိ ေမွ်ာ္တပ္မက္မိေနတုန္း
အဆုံးမွာေတာ့ ဖမ္းဆုပ္ခဲ့စရာ ျမက္ပင္ေလးကို
ေခ်ာက္ကမ္းပါးေဘးမွာ ေပါက္ေစခ်င္မိသူပါ
ဒီလုိနဲ႔ပဲ တစ္ဖန္ ေမ်ာလြင့္ခဲ့ျပန္တယ္….
ျပည့္စုံ
(၃၁-၁-၂၀၁၀၊ ၁၁း၂၁ pm)
Saturday, January 16, 2010
ေနမင္းရဲ႕လင္းေနျခည္
တစ္ေန႔ခင္းလုံး အေဖာ္လုပ္ေပးၿပီးမွ
ဆည္းဆာေတာက္ခ်ိန္ ေနညဳိခ်ိန္မွာ ပစ္ေျပးရက္တယ္
ညခင္းမွာ လမင္းရဲ႕ မႈန္ပ်ပ်အလင္းစက္ေအာက္
နင့္ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့အနမ္းေတြကုိ တမ္းတေနရင္း
ဟုိးကမၻာတစ္ဖက္ျခမ္း
နင္လြမ္းေနမွန္း ငါသိေနႏွင့္ခဲ့.......
ျပည့္စုံ
(၁၆-၁-၂၀၁၀။ ၅း၁၀ pm)
ဆည္းဆာေတာက္ခ်ိန္ ေနညဳိခ်ိန္မွာ ပစ္ေျပးရက္တယ္
ညခင္းမွာ လမင္းရဲ႕ မႈန္ပ်ပ်အလင္းစက္ေအာက္
နင့္ရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့အနမ္းေတြကုိ တမ္းတေနရင္း
ဟုိးကမၻာတစ္ဖက္ျခမ္း
နင္လြမ္းေနမွန္း ငါသိေနႏွင့္ခဲ့.......
ျပည့္စုံ
(၁၆-၁-၂၀၁၀။ ၅း၁၀ pm)
Subscribe to:
Posts (Atom)