စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္

Wednesday, July 6, 2011

ေခါင္းစဥ္ မသိတဲ့ ကဗ်ာ

လက္ပူတိုက္ထားတဲ့ျမိဳ ့ေလးရဲ ့
မ်က္ရည္၀ေနတဲ့စည္းရိုးႀကီးနံေဘး
ယားယံတတ္တဲ့လမး္မမ်ားေပၚက
ေခါင္းစဥ္တပ္မရတဲ့ေတးသီခ်င္းေတြသီဆိုသူ။

အဲသည္မွာ
သားေပ်ာက္ရွာတဲ့မိခင္ေတြရဲ ့
လက္သီးပြက္ထရာေျမ
…….
…….

အဲသည္မွာ
အဆုတ္ထဲကဆဲေရးသံေတြဟာ
မ်က္ရည္ယဥ္ယဥ္ေလးျဖစ္သြားတဲ့
သူ ့ညီမေလးရဲ ့ေတာ္လဲသံေတြလဲရွိတယ္။

အဲသည္မွာ
ကိုယ့္အကိုင္းနဲ ့ကိုယ္သီးပြင့္ခြင့္မရတဲ့
နွင္းခါးကိုက္ခံရတဲ့ပန္းေတြရွိတယ္။

အဲသည္မွာ
ပေယာဂအကိုက္ခံရဆဲေရာဂါသည္ေတြရဲ ့
ခ်ဥ္ဆီနဲ ့မ်ိဳးေဖာက္ထားတဲ့
မုန္တိုင္းရဲ ့လက္ဖ်ံရိုးေတြလဲရွိတယ္။
ရွိတယ္
ရွိတယ္
အဲသည္မွာအားလံုးရွိတယ္။
ကံေကာ္ပြင့္ကေဇာ္ေဖါက္ေသာက္ထားတဲ့
မုန္တိုင္းရဲ ့ဖုနး္ဆိုးရာသီကိုအလဲထိုးဖို ့အတြက္
အလံထူထားတဲ့ႀကိဳး၀ိုင္းေျမေလး
အလံထူထားတဲ့ႀကိဳး၀ိုင္းေျမေလး။

ကုိကုိေမာင္

(စိတ္ခြန္အားတက္ေစတဲ့ ကဗ်ာေတြ စုစည္းမႈ။ ဒီကဗ်ာေရးသူရဲ႕ နာမည္ကုိပဲ သိပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္ကုိေတာ့ မသိပါ။)

Friday, July 1, 2011

ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္

ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္

(၁)
ငါတို႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ေမာ္ကြန္းထိန္းေရးအခန္းမွာ
ဟစ္တလာရုပ္ထုကို
လူတစုထုဆစ္ေနၾကတယ္။
သူတို႕ဟာ ...
ရုပ္တုရဲ႕ေရွ႕မွာ က်ိန္စာေတြရြတ္ဖတ္
ပ်ားရည္စက္ေတြကို မီးရိႈ႕ပူေဇာ္
ဆိုင္ရာႏုိက္ျဖဴေလ်ာ္ေလ်ာ္ေတြ သြန္းၾကဲပက္ခ်
ဟစ္တလာပါးစပ္ထဲက
က်ည္ဆန္တေတာင့္ ထြက္အံက်လာတယ္။
သူတို႕ဟာ ...
ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာ အဲဒီက်ည္ဆံနဲ႕
“ေက်ာင္းဖြင့္ျပီ” ဆိုတဲ့ စာကိုေရး
ေသြးစြန္းလက္ေတြနဲ႕ ပ်ဴငွာစြာ
ဖိတ္ေခၚၾကပါျပီ။

(၂)
ငါတို႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ အခန္းလြတ္တခုဟာ
တျဖည္းျဖည္း ႏွစ္ငါးဆယ္ေလာက္ျပန္ငယ္ရြယ္သြားတယ္၊
အရင္က မျမင္ရတဲ့ ဟုိတုန္းက အရိပ္ေတြ
နံရံေတြ၊ ခံုတန္းလ်ားေတြဆီက လြန္႕လူးထ
အဲဒါ ... “ေအာင္ဆန္း” တုိ႕၊ “ေက်ာ္ျငိမ္း” တို႕၊ “သိန္းေဖ” တို႕၊ “ညိဳျမ” တို႕ရဲ႕
၀ိညာဥ္ေတြပဲ ...
ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးကို သူတို႕ျမတ္ႏုိး
ဗမာျပည္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ သူတုိ႕ရုန္းကန္
အာဏာရွင္ကို ဖီဆန္ခဲ့ၾကတယ္။
ခု ... သူတို႕ရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြဟာ
“ကမၻာမေၾကဘူး ... ... ...
ငါတို႕ေသြးနဲ႕ ေရးခဲ့ၾကတဲ့ ေမာ္ကြန္းေတး ...”
သီခ်င္းေလး နားဆင္ရင္း
ရာဇ၀င္ရဲ႕ တေက်ာ့ျပန္စိမ္ေခၚပဲြကုိ
မ်က္ရည္တ၀ဲ၀ဲနဲ႕ ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။

(၃)
ငါတို႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ဒီဘက္ေခတ္ ၁၉၈၇ - ၈၈ ႏွစ္မ်ားထဲမွာပါ
တကၠသိုလ္စာၾကည့္တုိက္ထဲမွာ
ျဖဴ၀ါး၀ါးအရိပ္တခ်ိဳ႕
စာထိုင္ဖတ္ေနၾကတယ္။
တခိ်ဳ႕ဖတ္တာ .. ကဗ်ာစာအုပ္
တခ်ိဳ႕ဖတ္တာ .. သမိုင္းစာအုပ္
တခိ်ဳ႕ဖတ္တာ .. ႏုိင္ငံေရးစာအုပ္
ရုတ္တရက္
အျဖဴရိပ္တခုဟာ ထုိင္ရာကထ
“ဗမာျပည္ကို ကယ္တင္ရေတာ့မယ္”
ေနာက္ထပ္ အျဖဴရိပ္တခု စာအုပ္ပိတ္
“ဗမာျပည္ကို ကယ္တင္ရေတာ့မယ္
ဗမာျပည္ကို ထိတ္တံုးခြ်တ္ေပးရမယ္”
သူတို႕ဟာ တိတ္ဆိတ္စြာ
အခန္းျပင္ကို ထြက္သြားၾကပါေတာ့တယ္။
စာၾကည့္တုိက္ရဲ႕ စာအုပ္ပိတ္သံမ်ား
လြယ္အိပ္လြယ္သံမ်ား
ဖိနပ္စီးသံမ်ား အဆံုးမွာ
ေနာက္ထပ္ အျဖဴရိပ္တခု ထပ္ထြက္ ...
... ... ေနာက္ထပ္ ... ...
... ... ေနာက္ထပ္ ... ...

(၄)
ငါတို႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
စာမသင္ျဖစ္တဲ့ စာသင္ခန္းတခုမွာ
အရိုးစုတအုပ္ အစည္းအေ၀းလုပ္ေနတယ္။
အရိုးစုတခုက ... ထုိင္ရာမွ ျဖည္းညွင္းစြာထ
“က်ေနာ္တုိ႕ ေတာ္လွန္ေရး
အာဏာရွင္ေတြ ေနာက္ဆံုးေန႕အထိ”
စသည္ျဖင့္ ေျပာၾကား
အားလံုးျငိမ္သက္နားေထာင္ေနၾကတယ္။
အခန္းထဲမွာ
အက်ဥ္းေထာင္က ေျပးထြက္လာတဲ့
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ မိန္႕ခြန္းေတြ
သတိၱဗံုးကို ေႏွာင္ထံုးခတ္
ပတ္ၾကားအက္ေနတဲံ ရန္သူ႕မ်က္ႏွာေတြ
အဲဒီမွာ ... အရိုးစုတခုက လက္သီးဆုပ္
သူ႕ႏႈတ္က တိုးတိုးေလးေျပာ
“ေတာက အေဖန႔ဲအေမေတာ့
က်ေနာ့္ကို ေမွ်ာ္ေနၾကေတာ့မယ္ဗ်ာ”
ေၾကကြဲစြာ သူ႕မ်က္လံုးေပါက္တဲက
မ်က္ရည္ျဖဴတစက္
စီးသက္က်လာတယ္။

(၅)
ငါတို႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
ပရ၀ဏ္ အ၀င္အထြက္လမ္းေတြမွာ
အခ်ဳပ္ကားျပာျပာၾကီးေတြ
ဒရၾကမ္းႏွင္ေနၾကတယ္။
အဲဒီကားၾကီးေတြထဲမွာ
“ကမၻာမေၾက၊ ဗမာေျပ .. ဒါတုိ႕ေျပ
ဒါတို႕ေျပ ..တုိ႕ပိုင္တဲ့ ေျမ” ဆုိတဲ့
ေတးသံသာယာ
ညီညာစြာ ပဲ့တင္ေပၚထြက္
ေက်ာင္းသားလက္ေတြ ေသြးစိမ့္ယုိစီးခဲ့ျပီ
အခ်ဳပ္ကားျပာျပာၾကီးရဲ႕ ဦးထိပ္မွာ
သူတို႕ရဲ႕ တံဆိပ္ ... တုိ႕ရဲ႔အလံ
ဦးေခါင္းခံြမွာ အရိုးႏွစ္ေခ်ာင္း ကန္႕လန္႕ျဖတ္ထားတဲ့ သ႑န္သာ ျဖစ္တယ္။
ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းအိုၾကီးဟာ
ထြက္ခြာသြားတဲ့ အခ်ဳပ္ကားေနာက္
ေျပးလိုက္ခလုပ္တုိက္ျပီး လဲျပိဳက်
ခိ်ဳလြင္ရွတတဲ့ ေခါင္းေလာင္းသံထြက္ရမယ့္အစား
“သားေရ အေမ လိုက္ရွာေနတယ္ေလ .. သားေရ”
ဆိုတဲ့ ငိုရႈိက္ညည္းတြားသံအျဖစ္နဲ႕သာ
ရာဇ၀င္တုန္ခါေအာင္ ျမည္ဟည္းလာခဲ့ျပီ။

(၆)
ငါတို႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕
နီေမာင္းေသာလမ္းၾကီး၊ လမ္းငယ္မ်ားမွာ
ေဒါင္းအလံတလူလူလႊင့္ထူလို႕
ေက်ာင္းသားေတြ ခီ်လာပါျပီ
ရင္တအံုလံုးပြင့္ထြက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားက
ေရွ႕ဆံုကအလံကိုင္ျပီး ေသြးပြက္ပြက္အန္ထြက္ေနတဲ့
ေက်ာင္းသားေတြက
ေနာက္က ခီ်တက္လိုက္ပါလာတယ္။
“ဒီမိုကေရစီရရွိေရး ... တုိ႕အေရး”
“အာဏာရွင္စနစ္က်ဆံုးေရး ... တုိ႕အေရး” တဲ့။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ တခါတည္း အသုဘခ်ရင္း
တိုက္ပဲြ၀င္ခဲ့ၾကရတဲံ ငါတို႕ရ႕ဲေတာ္လွန္ေရး
ဘယ္ေတာ့မွ ... အရံႈးမေပးဘူးေဟ့ ...
ေသနတ္သံတခ်က္ေဖာက္ရင္
ရာဇပလႅင္မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္သြားမယ္ ...
ေနာက္ဆံုးေန႕အထိ ...

(၇)
ငိုက္ျမည္းေနတဲ့ အင္းလ်ားေရျပင္ဟာ
ရုတ္တရက္ ရဲရဲနီေစြးသြားတယ္။
ခ်က္ျခင္းပဲ ေရေငြ႕ပ်ံတက္
ေကာင္းကင္ထက္မွာ တိမ္အျဖစ္ မုိးစက္ခို
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကုိ မိုးေသြးေတြ ျပန္ရြာခ်
လွ်ပ္ေတြျပက္၊ မိုးေတြျခိမ္း ... ... ...
ဒိန္းဒံုး ဆူညံသြားတယ္ ...
အဲဒီအခါ ... ေက်ာင္းေတာ္မွာ ...
ပန္းေတြ ဖ်တ္ကနဲ ပြင့္ၾက
ငွက္ဆိုးေတြ ေ၀ါကနဲ ထပံ်ၾက
သစ္ရြက္ေတြ တလက္လက္ေတာက္ပၾက
ခံုတန္းလ်ားေတြ အုတ္ဂူအျဖစ္ေျပာင္းလဲၾက
ေျမၾကီးေတြ တုန္ခါေတာ္လဲၾက
တုိ႕အေရး .. တို႕အေရး .. တုိ႕အေရး .. တို႕အေရး
ေၾကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႕
ဗမာျပည္ၾကီး တ၀ုန္း၀ုန္းရုန္းကန္
ႏိုးထျပီး ေနာက္ဆံုးျငိမ္သက္သြားတဲ့အခါ
ငါတို႕ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးဟာ ... ...
တလဲ့လဲ့ တ၀င္း၀င္း
ေသြးနီေရာင္ ေတာက္ပခါ ...
အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းတို႕ရဲ႕
ဂူဗိမာန္ၾကီးပမာသာ တည္ရွိေနပါေတာ့တယ္ ...။

(၈)
ေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးၾကား
ခု ... ေသြးပင္လယ္ၾကီးျခားေနပါျပီ ...
“ေက်ာင္းဖြင့္ျပီ” ဆိုတဲ့ အာဏာရွင္ေတြဟာ
ေသြးပင္လယ္ၾကီးကို ေက်ာ္နင္း
ထံုးတံတားၾကီးကို ေက်ာ္ခင္းေပးတယ္။
တခ်ိဳ႕ေတြက ေက်ာင္းတက္လာၾကလိမ့္မယ္ ...
အဲဒီထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ ...
“အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ပါ” လို႕
စိတ္မေကာင္းစြာေျပာရင္း ...
ထံုးတံတားကို ေလွ်ာက္နင္း ...
ေက်ာင္းခန္းအတြင္း ၀တၱရားအရထိုင္
ငါတို႕ ... နားလည္ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ပါတယ္ ...
တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ...
“ဂုဏ္တုဂုဏ္ျပိဳင္” ေကာင္းေၾကာင္းေျပာရင္း
ထံုးနံ႕သင္းတဲ့ ပန္းခင္းကိုျဖတ္ ...
ရီးစားထားဖို႕ ေက်ာင္းျပန္တက္လိမ့္မယ္။
အဲဒီလုိ ... လူစားေတြကိုေတာ့ ...
ငါတို႕က ခြင့္လႊတ္သည့္တိုင္ေအာင္
ရာဇ၀င္က ခြင့္မလႊတ္သေရြ႕
သူတို႕ဟာ ... သမိုင္းမွာ ...
“သစၥာေဖာက္” မ်ားသာျဖစ္တယ္။

(၉)
ေက်ာင္းသားနဲ႕ေက်ာင္း
တေန႕ေတာ့ ေပါင္းရမွာပဲ
ငါတို႕ေတြ ေသြးပင္လယ္ကို ျဖတ္ကူးျပီး
ေက်ာင္းၾကီးဆီ အေရာက္သြားၾကမယ္။
ေသြးပင္လယ္ၾကီးဟာ
တေငြ႕ေငြ႕ပူျခစ္ ဆူပြက္
ထက္ေကာင္းကင္ မုန္တိုင္းတို႕ အစပိ်ဳး
ေသြးလႈိင္းတံပိုး တ၀ုန္း၀ုန္းျပင္းထန္
ငါတို႕ေတြ
ငါတို႕ေတြ လွည့္မျပန္ဘူး၊
ငါတို႕ထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ ...
ကိုယ့္အရိုးကိုယ္ခ်ိဳး ေလွအျဖစ္ထြင္းထု
ငါတုိ႕အထဲက တခ်ိဳ႕ဟာ ...
ကိုယ့္အသားကိုယ္လွီး ေလွနံရံအျဖစ္ ခင္းရုိက္
ငါတို႕အထဲက တခိ်ဳ႕ဟာ ...
ကုိယ့္လက္ဖ၀ါး ကိုယ္ရုိက္ျဖတ္
ေလွရြက္အျဖစ္ စပ္ခ်ဳပ္
မုန္တိုင္းကို ခဲြ၀င္
ေသြးပင္လယ္ကို ျဖတ္ျပီး
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးဆီသြားဖုိ႕
လုပ္ေနတယ္...။

(၁၀)
ေနာက္ဆံုးမွာ ...
ေဒါင္းအလံကို ... ေျဇာင္းဆန္ေအာင္ လႊင့္ထူရင္း
အမွန္တရားတခုထံ
ငါတို႕ သစၥာအဓိဌာန္ျပဳ
အို ... သူရဲေကာင္းတို႕
အုိ ... က်ဆံုးခဲ့ေလေသာ
ဒီမိုကေရစီ တုိက္ပဲြ၀င္
သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း ...
သူရဲေကာင္းတို႕
ထာ၀စဥ္မပ်က္ျပယ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္
ျမင့္ျမတ္စြာ က်ဆံုးခဲ့ေသာ ...
သင္တို႕၏၀ိညာဥ္တန္ခိုးေတာ္မ်ားသည္
ငါတို႕၏ေရွ႕ေနာက္၀ဲယာ ...
ထက္ေအာက္၀န္းက်င္၌
ပံ်႕ႏွံ႕တည္ရွိၾကကုန္ေတာ့၏။
ထိုေသာ ...
သင္တို႕၏၀ိညာဥ္တန္ခိုးေတာ္မ်ားသည္
ငါတို႕၏ခႏၶာကိုယ္ေနရာအႏွံ႕အျပားသို႕
ထုိးေဖာက္ယိုစိမ့္စီး၀င္ကာ
ရဲရင့္ျခင္းမွာ ငါတို႕အားျဖစ္တည္ေစေတာ့၏။
အုိ ... သူရဲေကာင္းတို႕
အို ... က်ဆံုးေလေသာ
ဒီမိုကေရစီတုိက္ပဲြ၀င္
သူငယ္ခ်င္းေဟာင္း သူရဲေကာင္းတို႕
ဗမာျပည္ကို ရွိခိုးကာ
ဤေသြးပင္လယ္အား
ငါတို႕ ျဖတ္ကူအံ့
မုိးလံုးျပည္ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေပးသံမ်ားၾကားမွာ
ငါတို႕၏ အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ျမင္ပါေစသတည္း။ ။

(ေရႊဘုန္းလူ)

(ခြန္အားတက္ေစမည့္ ကဗ်ာမ်ား စုစည္းမႈ)

Wednesday, June 29, 2011

ေက်ာင္းသားအတၳဳပၸတၱိ

(၁)
မင္းရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းဟာ
ျခေသၤ့ဂူထဲမွာ ႐ွိလိမ့္မယ္
အေမွာင္စုန္းစုန္းမွာ
အရာအားလံုး ေမ့ေဖ်ာက္ပစ္
ေနာက္တစ္ေခတ္ မင္းေအာင္ျမင္ေစကြယ္

အက္ကြဲေနေသာလက္မ်ားနဲ႔
ဘုရားသခင္ထံငါတို႔ဆုေတာင္း
မင္း.. ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ..လို႔
ငါတို႔ရဲ႕
ေသြးတစ္စက္ကို ထက္၀က္ခြဲ
မင္းခံတြင္းထဲ
တဲတဲေလးေလွ်ာခ်ၾကည့္ယင္
ႏႈတ္ခမ္းေသမ်ားက
ဖြဖြတိုးတိုးေလး လႈပ္႐ွားေအာ္ျမည္
ဒီ..မို..က..ေရ..စီ..
ဒီမိုကေရစီလို႔ .. ဆိုလိမ့္မယ္
ညီေလးရယ္
ရႏိုင္မယ္ဆိုယင္
မင္းရဲ႕အ႐ိုးတစ္မႈံကို
နိဗၺာန္ဘံုအထိယူၿပီး
ဘုရား႐ွင္ကို ျပၾကည့္ခ်င္တယ္..
မင္းဟာ သူရဲေကာင္းေလးျဖစ္တယ္
မင္းဟာ အာဇာနည္ေလးျဖစ္တယ္
မင္းဟာ ဗမာေက်ာင္းသားေလး.. ျဖစ္တယ္ေလ။

(၂)
ေရငတ္သလို.. ငတ္ခဲ့ရတဲ့
ဗမာျပည္က “လူ႔အခြင့္အေရး”ဟာ
အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ
သခ်ၤဳ ိင္းေျမမွာ
တရား႐ံုးရဲ႕ ရာဇ၀တ္မႈေတြထဲမွာ.. ႐ွိေနတယ္..
မင္း.. စြန္႔ခြာခဲ့တဲ့
စာသင္ေက်ာင္းကေလး
မင္းသတင္းေတြ ေမးေနၿပီ
မင္းရဲ႕ စာအုပ္ေဟာင္းထဲမွာ
ဆရာမရဲ႕ မွတ္ခ်က္...
မင္းအတြက္...
“ေနာက္ထပ္စာအုပ္အသစ္လဲပါ” တဲ့
စာအုပ္မလံုေလာက္မႈ
ေဖာင္တိန္မလံုေလာက္မႈ
မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းခန္းထဲအိပ္ေနမႈ.. စတဲ့
လူမႈကိစၥအ၀၀
မင္းခ်ည္းမွ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူးကြယ္
တိုက္ပြဲမွာ
ခၽြန္ျမစြာ ေတာင္းဆိုႏိုင္ဖို႔
ေခါင္းေလာင္းအိုႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္
ခ်ီတက္လာတဲ့ အာဇာနည္ေလးေရ..
ခြပ္ေဒါင္းရဲ႕
တစ္ေၾကာင္းစာခၽြန္
သမိုင္းစင္ကိုထမ္း
ရာဇ၀င္ၾကမ္းခက္ ေသြးစက္႐ႊဲစို
ခုေတာ့..
မင္းရဲ႕ ခံုနံပါတ္ေလး “ငို” ေနၿပီ... ။

(၃)
ေ႐ႊဘုန္းေရာင္လက္၀င္းတဲ့
ႏွင္းျပာျပာမနက္ဦးမ်ားမွာ
ဒို႔ ကမၻာကို
ျပန္လာဦးမွာလား.. ဟင္...
“အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာအတြက္
သား .. ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္” တဲ့
မင္းထားခဲ့တဲ့ စာတိုကေလး
မင္းတို႔ အိမ္ကို ေပးလိုက္ၿပီ
ယိုင္ရဲ႕ က်ဥ္းေျမာင္းေနတဲ့
မင္းတို႔ရဲ႕ အိမ္ကေလးထဲမွာ
မင္းရဲ႕ ေဖေဖဟာ
လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္
ဆုပ္ထားတယ္..
မင္းရဲ႕ ေမေမဟာ
အခန္းေထာင့္မွာ
ၿငိမ္သက္စြာထိုင္ၿပီး
မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းတစ္ခုကို အေဖာ္ျပဳ
(ရင္ထဲမွာေတာ့)
သား ျပန္ “လု” ေန႐ွာေတာ့မယ္။

“ေကာင္းမြန္စြာ
သၿဂၤဳ ိဟ္ၿပီးစီးပါေၾကာင္း” .. တဲ့
အေလာင္းကိုမွ
မျမင္ရ မေတြ႕ရ
ဘယ္ေနရာမွာ က်ဆံုးခဲ့သလဲ ညီေလးရယ္...
ေဒါင္း႐ုပ္ကေလးလိုပဲ
မင္းရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိဟာ
အေတာင္ပံပါတယ္
တိုက္ပြဲ၀င္တယ္
ႏြယ္လိုပတ္ခ်ည္ ခိုင္က်ည္နစ္စူး
ေရာက္ေလရာဘ၀အဆက္ဆက္မွာ
မင္း.. ေမာ္ဖူးရျခင္းမ်ားစြာနဲ႔
ကင္းေ၀းပါလိမ့္မယ္ ... ။

(၄)
အိမ္ထရံမွာ
တခါခါ မင္းမ်က္ရည္သုတ္တဲ့
စုတ္ခ်ာခ်ာ လြယ္အိတ္ကေလး
ေခတ္ေဘးေခတ္ဒဏ္သင့္ေန႐ွာတယ္..
“ေခတ္လြတ္လပ္မွ
ေက်ာင္းသားလြတ္လပ္မယ္”
အ႐ြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ေတြး
“ေက်ာင္းသားအေရး”ဆိုတာ
မင္းမွာ မ႐ွိခဲ့ပါဘူး
“ဘုရားေခတ္မွာဆိုယင္
ရဟႏ ၱာျဖစ္တဲ့အထိ လိမၼာမယ္”
ဒါေပမယ့္...
“အေမွာင္ေခတ္မွာေတာ့
အာဏာ႐ွင္ကို ဖီဆန္တယ္”
ညီေလးရယ္ မင္းသိပ္မွန္တယ္..

ခံယူခ်က္ကို
အေျမာက္ဆံလို ပစ္ေဖာက္
အေ၀းဆံုး အျမင့္ဆံုး
ဘ၀တဆံုး မင္းေရာက္ခဲ့တယ္..
စစ္ေမာင္းသံၾကားယင္
ခြာတ႐ွပ္႐ွပ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့
ေခတ္ရဲ႕ စစ္ျမင္းကေလးလို မင္းဟာ
ရာဇ၀င္ကို ထိုးခြဲ
တိုက္ပြဲကို ဒုန္းေဖာက္
မီးေတာက္ဆူးျခစ္
ေခတ္သစ္ပူေဇာ္
ေတာ္လွန္တဲ့ ညီေလးေရ
ခြပ္ေဒါင္းအေပါင္းရဲ႕
ေကာင္းခ်ီးၾသဘာသံေစ
မင္းေရာက္ရာအရပ္က ၾကားပါေစ...

(၅)
ညီေလးေရ
ရာဇ၀င္ေရးရာ
စာအုပ္ပိတ္
ေတာ္လွန္ေရးမွာ “အိပ္”ေတာ့ေနာ္
စိတ္ခ်သြားပါ
အရာအားလံုးကို ေမ့ေဖ်ာက္
ေသြးနဲ႔တည္ေဆာက္တဲ့ အုတ္ဂူတစ္လံုး
တေလာကလံုး လင္ေစအားကြယ္..
တိမ္သား႐ိုးရီ
ဒီမိုကေရစီ ေတာင္တက္လမ္းက
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေက်ာက္ေလးေတြအျဖစ္
စြဲနစ္က်န္တင္လို႔ .. ေအာင္ျမင္မွာပါ
ဗမာျပည္အတြက္
လိုအပ္တဲ့
“လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ”
အေ႐ွ႕ဖက္အရပ္မွာ
ျခေသၤ့ေတြ ခ်ီလာၿပီ
စစ္ျမင္းေတြ ၿပိဳင္လာၿပီ
ခြပ္ေဒါင္းေတြ ပ်ံလာေနၿပီေလ..
ညီေလးရယ္
ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ
ေအးျမစြာ
႐ွင္းသန္႔စြာ
ေနာက္ဘ၀မွာ ျမင္ေယာင္ၾကည့္စမ္းကြယ္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
ယမ္းေငြ႕တလူလူၾကားထဲမွာ
မင္းခ်စ္တဲ့ ဗမာျပည္ႀကီးဟာ
ေဒါင္းအလံကို ပန္းလို ပန္လို႔ လွလို႔..
ေၾသာ္..
ေဒါင္းအလံကို ပန္းလို ပန္လို႔
လွလို႔ပါပဲ .. ညီေလးရယ္.... ။ ။

ေ႐ႊဘုန္းလူ

(ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမၼဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ထုတ္ေ၀ေသာ “အေရးေတာ္ပံုမွ ထြက္လာေသာ ၀ိညာဥ္မ်ား၏ ပံုရိပ္မ်ား” ကဗ်ာစာအုပ္တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ကဗ်ာကို မူရင္းသတ္ပံုအတိုင္း ေဖာ္ျပထားပါသည္)

Tuesday, June 21, 2011

တစ္ခန္းရပ္ျပဇာတ္

ရပ္ေနေပမဲ့ သြားေနတုန္း
စိတ္ေတြက
ဟုိးအေသခၤ်ာ အသၤခ်ာကမၻာေတြဆီ
အလင္းႏႈန္းရဲ႕အျမန္နဲ႔
စိတ္အလ်ဥ္ကိုအားကုိးၿပီး
အေရာက္သြားခဲ့တယ္..

လင္းတလွည့္ မွိန္တလွည့္
ငါ့အနာဂတ္မွာ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြခ်ည္း ႀကီးစိုးပါလုိ႔
ေတာင္းဆုေတြ ေျခြခဲ့ဖူးတယ္..

တခဏတာ အေပ်ာ္နဲ႔
တစ္ဘဝစာအေဖာ္လုိ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ငါ့အနား မင္းမေနခဲ့ဘူး

စာနာမႈဆုိတာေတြကလဲ
သြားေတာ့မယ္ေျပာၿပီး
ထြက္ခြာမသြားေသးတဲ့ ေျခလွမ္းေတြတျပင္ျပင္နဲ႔
ငါ့စိတ္ေတြကုိ မီးတုိက္ေနတုန္း
ျဗဳန္းဆုိ ေလနီၾကမ္းေတြေဝ့ေတာ့
အေဆာတလ်င္ေဝးခဲ့ရၿပီေပါ့

ေဝးတုန္းခဏပဲ
ငါ့အေတြးထဲ မင္းကုိ ေမ့သြားတယ္
ရုတ္တရက္ သတိတရရွိေတာ့
ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ခ်စ္ျခင္း
စဲြလမ္းျခင္းေတြပဲဆုိတာ သိလာရတယ္

ဒါနဲ႔မ်ားေတာင္ အခ်စ္ေတြလုိ႔ ထင္ေယာင္မွားေနတုန္း
ရုန္းမရတဲ့အေတြးေတြကုိ ဆတူျဖတ္
မင္းနဲ႔ငါ တစ္ခန္းရပ္ျပဇာတ္ကခဲ့ၾကတယ္..

ဒီဇာတ္လမ္း
အသဲကဲြဇာတ္လမ္းလုိ႔ အမည္တပ္လုိက္ပါတယ္..
တစ္ခန္းရပ္ျပဇာတ္အေနနဲ႔ေပါ့..

ျပည့္စုံ
12:30 pm , 24-6-2011

Monday, May 16, 2011

လတ္တေလာ စိတ္ဆႏၵမ်ား

အေနာ္ စာမေရးပဲ အပ်င္းတစ္ေနတဲ့အရင္အခ်ိန္တုန္းကလဲ ကုိအုပ္ႀကီးပဲ လာၿပီးတဂ္လုိ႔ တဂ္ပုိ႔စ္တစ္ပုဒ္ ထြက္လာရတယ္..

ကုိယ္ကသာ ခ်စ္တဲ့ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အေဝးကုိ ေရာက္.. ပုိ႔စ္အသစ္မတင္ျဖစ္တာ.. ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္းေလးေတြက ကုိယ့္ကုိ မေမ့မေလ်ာ့ သတိတရ တဂ္ၿပီး အိမ္စာလုပ္ခုိင္းတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္မိတယ္..

အိမ္စာဆုိတာမ်ဳိးကလဲ ဆရာမက ရုိက္မယ္ဆုိမွ လုပ္ျဖစ္တဲ့အမ်ဳိးမဟုတ္လား.. တဂ္ပုိ႔စ္ေလးေတြ ကလဲ ကုိယ္က ေရးတာေနာက္က်ရင္ေတာင္ စိတ္ထဲ မေကာင္းျဖစ္မိတဲ့အထိ.. အဲ့ေတာ့ကာ
ကုိယ့္အေၾကာင္း ကုိယ္ေရးထားတဲ့ တဂ္ပုိ႔စ္ေလးကုိ ခင္းက်င္းျပလုိက္ပါတယ္ ဟိဟိ..

စၿပီး ဝမ္း တူး သရီး………. ဒန္႔တန္တန္

(1) အစားခ်င္ဆံုးအစားအစာ - ပါးစပ္နဲ႔ေတြ႕တဲ့အစာ

(2) ေန႕တိုင္းစားျဖစ္တဲ႕အစား - ထမင္းနဲ႔ဟင္း၊ အခုေတာ့ ဆုိင္ထမင္း ဆုိင္ဟင္း ေျပာင္းသြားၿပီ :P

(2) အလိုခ်င္ဆံုးေရေမႊး - မရွိ/မၾကဳိက္

(4) သံုးျဖစ္ေနတဲ့ေရေမႊး - မရွိ၊ ကုိယ္က ၾကာညဳိနံ႕မသင္းေတာင္ မနံဟု ယူဆ :PPP

(5) အလိုခ်င္ဆံုးေမြးေန႕လက္ေဆာင္ - အသက္ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္တုန္းက ရခဲ့တဲ့ မဟာျမတ္မုနိဘုရားမွာေတာင္းေပးတဲ့ဆုေလးတဆု အဲ့တာမ်ဳိးေလး ထပ္ရခ်င္တယ္ …

(6) အလိုခ်င္ဆံုးဖုန္း - Blackberry (အုိဘားမား သုံးလုိ႔ မဟုတ္ :P)

(7) သံုးျဖစ္ေနတဲ့ဖုန္း - Nokia E63 ဒါေလးလဲ ဘလက္ဘယ္ရီဒီဇုိင္းေလးပါပဲ

(8) အရူးသြပ္ဆံုးအရာ - သီခ်င္းေအာ္ဆုိျခင္း

(9) အနီးစပ္ဆံုးဂီတ - ဂစ္တာ (တခါတရံ တေဒါင္ေဒါင္တဒင္ဒင္တီးျခင္း)

(10) အလိုခ်င္ဆံုးစာအုပ္ - အကုန္လုံးပါပဲ.. ျဖစ္ႏုိင္ရင္ စာၾကည့္တုိက္မွာ အလုပ္လုပ္ခ်င္တယ္..

(11) အခုဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့စာအုပ္ - အိမ္သာတက္တုိင္း ဖတ္တယ္ ေတြ႕တဲ့စာအကုန္ 

(12) အၾကားခ်င္ဆံုးစကား - ခ်စ္တယ္ :O :D (ခ်စ္တဲ့သူေတြ အားလုံး အားလုံးဆီက :P )

(13) အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵ - ဆရာေကာင္ :P

(14) အလိုခ်င္ဆံုးဆု - အလုပ္မလုပ္ရဘဲ ေနခ်င္တယ္၊ ပ်င္းလုိ႔ :@ တကယ္

(15) အသြားခ်င္ဆံုးေနရာ - အေမ့အိမ္

(16) သြားျဖစ္ေနတဲ့ေနရာေတြ - ဟုိမွသည္ 

(17) အၾကည့္ခ်င္ဆံုးရုပ္ရွင္ - သရဲကား အခုတေလာ သရဲကားမၾကည့္ျဖစ္တာ အေတာ္ၾကာေနၿပီ ၾကည့္ဦးမွ

(18) အေျပာခ်င္ဆံုးစကား - နားလည္ပါ နားလည္ပါ ကုိယ္ေျပာရင္ တခြန္းထဲနဲ႔ နားလည္ပါ (ထပ္တလဲလဲ ေျပာရလြန္းသျဖင့္ အျမွဳပ္ထြက္လုမတက္ျဖစ္ေနပီ)

(19) အယံုၾကည္ဆံုးလူသား - အေမ (ကုိယ္ဘာေျပာေျပာ လက္ခံတာဆုိလုိ႔ အေမပဲရွိတာကုိး)

(20) မယံုၾကည္ဆံုးအရာ - ကုိယ့္ကုိ ပိန္သြားပါလား၊ ေခ်ာလာပါလား ေျပာလ်င္ :P ဒန္႔တန္တန္

(21) အမုန္းဆံုးအရာ - တခြန္းေျပာရင္ တခါထဲနဲ႔ နားမေပါက္သည့္လူမ်ား

(22) အေသာက္ျဖစ္ဆံုးအေအး - မႀကဳိက္၊ မေသာက္ ေရပဲႀကဳိက္တယ္

(23) လတ္တေလာအထိေတြ႕ဆံုးအရာ - ကီးဘုတ္နဲ႔ ဒတ္စဘုတ္ :P

(24) မေကာင္းတဲ့က်န္းမာေရး - ေခါင္း၊ မ်က္စိ

(25) အေကာင္းဆံုးအေဖာ္ - အင္တာနက္

(26) လက္ရွိအၾကိဳက္ဆံုးသီခ်င္း - ေအာင္လရဲ႕ ေတာင္းပန္တယ္ သီခ်င္း (နားကုိညည္းေနတာပဲ)

(27) အေၾကာက္ဆံုးအလုပ္ - စကားကုိ ထပ္ခါထပ္ခါေျပာရတာ (အဲ့ဒီစကားေတြကုိပဲ ေျပာၿပီးေျပာ :@#$$)

(28) တန္ဖိုးအထားဆံုးအရာ - ပုိက္ဆံ

(29) အေႀကာက္ဆံုးတိရိစာၦန္ - ေခြး (ဟုိေန႔က ဆုိင္ကယ္နဲ႔ကုိ လုိက္ဆဲြတာ ကုိယ္လဲ ျပန္ေအာ္ေရာ ေခြးေတာင္ အၿမီးကုပ္သြားတယ္.. ေဘးကလူေတြမေျပာနဲ႔ အေရွ႕က လာေနတဲ့ကားေတာင္ ရပ္သြားတဲ့အထိ  )

(30) ေတြ႕ျဖစ္ေနတဲ့ဘေလာ့ဂါေတြ - အြန္လုိင္းေပၚမွာဆုိရင္ေတာ့ ခ်ဳိကုိသဇင္၊ အိန္ဂ်ယ္၊ အရူးေလး၊ သူတုိ႔နဲ႔ တခြန္း၂ခြန္း သုံးေလးခြန္း ေျပာျဖစ္တာပါပဲ 

(31) အျပင္သြားတိုင္းပါတဲ့ပစၥည္း - လြယ္အိတ္တလုံး (စုံစီနဖာ)

(32) သြားျဖစ္ေနတဲ့ေနရာေတြ - ဟုိဟုိသည္သည္ပါဆုိ ဘယ္မွမေရာက္တာ ၾကာေပါ့

(33) စိတ္အညစ္ဆံုးအခ်ိန္ - လကုန္တဲ့အခ်ိန္ (စာရင္းရွင္းရလုိ႔ )

(34) အေနခ်င္ဆံုးေနရာ - အိမ္မွာပါဆုိ

(35) ၾကားလိုက္မိတဲ့ဟာသေလးတစ္ခု - အတင္းႀကီး ကုိယ္ရည္ေသြးေနရင္

(36) ေပးခ်င္တဲ့သတင္းတစ္ခု - ၂၀၁၂ က်ရင္ ကမၻာပ်က္မွာ ဘာမွႀကဳိေတြးမပူၾကပါနဲ႔ ခင္ဗ်ားးးးးး

(37) အေပ်ာ္ဆံုးျဖစ္မယ့္အခ်ိန္ - ေသာၾကာသားႀကီး ေရွာမယ့္အခ်ိန္ ))

အေနာ္ ေနတဲ့ေနရာက အနီေတြဆႏၵျပကတည္းက အင္တာနက္က ပိတ္လုိက္တယ္ထင္ပါရဲ႕.. စီေဘာက္ေတြလဲ မျမင္ ဘေလာ့ေတြမွာ မန္႔လုိ႔မရတဲ့အခါက်ေတာ့ ကုိယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြ အသစ္တင္တုိင္း ေရာက္ေပမဲ့ ေရာက္ေၾကာင္းေလး ဘာေလးညာေလးေတာင္ မေျပာျဖစ္ခဲ့ရဘူး.. စိတ္လဲ မေကာင္းဘူး ကုိယ့္ကုိကုိယ္လဲ တာဝန္မေက်ဘူးလုိ႔ ခံစားရေတာ့ အဲ့ခံစားခ်က္က စာေရးဖုိ႔ကုိပါ လက္တြန္႔ေစမိတယ္..

ဟုိေန႔က စီေဘာက္ေတြလဲ ျပန္ပြင့္ ဘေလာ့လဲ ျပန္မန္႔လုိ႔ရေတာ့ ဝမ္းသာအားရ လုိက္မန္႔ လုိက္ေျပာလုိက္တာ ေနာက္ေန႔လဲက်ေရာ blogger.com ႀကီး ပိတ္သြားတဲ့အထိ.. အဲ့လုိ လပ္ကီးေကာင္းတဲ့ မမပါ ဟီးး.

ေက်းဇူးပါ အကုိအုပ္ႀကီးေရ.. တဂ္ပုိ႔စ္ေလးမွာ တဂ္တဲ့အတြက္.. အေနာ္ စာမေရးျဖစ္လဲ စာေရးေကာင္းတဲ့ ကုိယ့္အကုိရဲ႕လက္ရာ ကဗ်ာေတြကုိ ဖတ္ခ်င္ပါတယ္.. အသစ္တင္တုိင္းလဲ ေရာက္ပါတယ္. အၿမဲတမ္းဖတ္ျဖစ္ပါတယ္ အကုိေရ..

ေနာက္လဲ တဂ္ပုိ႔စ္ေလးေတြမွာ တဂ္လုိ႔ ရပါတယ္. တူတူပုန္းတမ္းေဆာ့တဲ့ကေလးေတြလုိမ်ဳိး ကုိယ့္ကုိ လာဖမ္းမယ့္ ကစားေဖာ္၊ ကုိယ့္ကုိ သတိတရ လာတဂ္မယ့္ ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းအေဖာ္ေတြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါေၾကာင္း
(((ဟမ္))) ပုိၿပီ သူ :PPPP

အဲ့တာနဲ႔ပဲ ပထမဆုံးအႀကိမ္ အေနာ္ကေန ျပန္တဂ္မယ့္ ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းမ်ား (အမ္) လန္႔မသြားပါနဲ႔ ဗုိလ္ေအာင္ဒင္ ေသနတ္ထုတ္တာပါ ခြိခြိ.. ကဲ လာထား အနေႏၱာအနႏၱငါးပါး ဦးထိပ္ထား၍ ))

မမခ်ဳိကုိသဇင္၊ ခ်စ္တဲ့ခင္၊ Angle Shaper၊ မမ rose of Sharon၊ အကုိဘရြတ္ခ္ တုိ႔ကို ျပန္တဂ္ပါတယ္။။ လတ္တေလာစိတ္ဆႏၵမ်ား လုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္ပါတယ္။ ေရးေပးၾကပါေနာ္ ဟိဟိ

Thursday, May 12, 2011

ဒိန္းဂ်ား (အႏၱရာယ္)

ဒီလုိပါပဲ
ကုိယ္ဟာ ဘယ္ေလာက္အေလ့က်သလဲဆုိ
ရြက္က်ရာ ပင္ေပါက္လုိက္တဲ့အထိ

ခံစားခ်က္ကေရာတဲ့
ခ်စ္သလား မုန္းသလား မေဝခဲြေနေတာ့ဘူး
သူလုိကုိယ္လုိ

သူ႕အတြက္တဲ့
မေျပာရက္လုိ႔ ေျပာမထြက္လုိက္တဲ့ စကားလုံးေတြစုသိမ္း
ခပ္စိမ္းစိမ္း ၿပဳံးျပလုိက္ပါတယ္..

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔တဲ့
အဲ့ဒီသံေသတၱာကုိ နာမည္တပ္ေပးလုိက္မယ္
မင္းကုိယ္မင္း မေရရာရင္
အဲ့ဒီေသာ့မွာ ပတ္စဝပ္မထည့္လုိက္နဲ႔

ေျပာတာပါပဲ
ဒီလုိဟုိလုိေတြမ်ားဆုိတာ
အမွန္တရားဆုိတဲ့ဟာေတြခ်ည္းပဲတဲ့
သူ႕စိတ္ထဲ

မေသခ်ာမႈေတြ မ်ားလြန္းလုိ႔တဲ့
အဲ့တာကေရာ ေသခ်ာရဲ႕လား
ေမးခြန္းမွာကုိက မေရမရာ

အခ်စ္လား အမုန္းလား
ႏွစ္ခုလုံး တဲြမထားပါနဲ႔
သူတုိ႔တဲြေနတာကုိ
အႏၱရာယ္..

ျပည့္စုံ
12/5/2011, 3:25 pm

Friday, March 25, 2011

ကမၻာေျမဆဲြအား

ကမၻာႀကီးေလ
အရင္တုန္းက အခ်စ္ႀကီးလုိ႔
သူ႕ဆဲြအားကုိ အားကုန္သုံး
ကမၻာႀကီးတခုလုံးကုိ တြယ္ဖက္ထားတယ္..
အခုေတာ့ နာက်င္
စာတင္ေလာက္ေအာင္ ရက္စက္လြန္းတဲ့လူေတြေၾကာင့္
ေဒါသ အမ်က္ႀကီး
ကမၻာႀကီၤးေလ
ေဆာက္တည္မရေအာင္ ယိမ္းထုိးလႈပ္ရွား
သူ႕အပါးမွာရွိသမွ် အရာအားလုံး
အကုန္လုံး သိမ္းႀကဳံးမုန္းပစ္လုိက္တယ္..

ျပည့္စုံ
(24/3/2011 - 8:44 pm) (7.0-magnitude earthquake strikes Myanmar)